പർവ്വതത്തെ പരിശുദ്ധമാക്കിയ യാഗം

ചൈനയിലെ ടിബറ്റൻ മേഖലയിൽ, ഇന്ത്യൻ അതിർത്തിയിലാണ് കൈലാസ പർവ്വതം നിലനിൽക്കുന്നത്. ഹിന്ദുക്കൾ, ബുദ്ധമതക്കാർ, ജൈനമതക്കാർ കൈലാസ പർവ്വതം വിശുദ്ധമായി കണക്കാക്കുന്നു. ഹിന്ദുക്കൾ ശിവന്റെയും (മഹാദേവൻ) തന്റെ പങ്കാളിയായ പാർവതിയുടെയും (ഉമ, ഗൗരി) അവരുടെ സന്തതിയായ ഗണേഷന്റെയും (ഗണപതി, വിനായകൻ) വാസസ്ഥലമായി കൈലാസ പർവ്വതത്തെ കണക്കാക്കുന്നു. ആയിരകണക്കിന് ഹിന്ദുക്കളും, ജെയിനമതക്കാരും കൈലാസ പർവ്വതത്തിലേക്ക് പ്രയാണം ചെയ്ത് അവിടുത്തെ പൂജകളിൽ പങ്കെടുത്ത് അനുഗ്രഹങ്ങൾ നേടുന്നു.

ഗണേഷൻ, കുളിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന പാർവ്വതിയെ കാണുന്നതിൽ നിന്ന് ശിവനെ തടഞ്ഞപ്പോൾ ശിവൻ ഗണേഷന്റെ തല എടുത്ത സ്ഥലമാണ് കൈലാസ പർവ്വതം. ഒരു ആനയുടെ തലയുമായി ഗണപതി മരണത്തിൽ നിന്ന് ശിവന്റെ അടുക്കലേക്ക് വന്ന കഥ പിന്നീട് പറയുന്നു. ശിവന് തന്റെ മകനെ തിരികെ നൽകുവാനായി ആന തന്റെ തല ഗണേഷന് നൽകി യാഗമായി. ഈ യാഗം കൈലാസ പർവ്വതത്തിലാണ് നടന്നത് ആയതിനാൽ കൈലാസ പർവ്വതം വിശുദ്ധമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ആത്മീയ കേന്ദ്രബിന്ദുവായ മെറു പർവ്വതത്തിന്റെ ശാരീരിക അവതാരമാണ് കൈലാസ പർവ്വതം എന്ന് ചിലർ കരുതുന്നു. ഈ ആത്മീക സ്ഥലത്തെ കേന്ദ്രീകരിച്ച് അനേക അമ്പലങ്ങൾ പണിതിട്ടുണ്ട്.

മരണത്തിൽ നിന്ന് ഒരു മകനെ മടക്കി കൊണ്ടുവരുവാൻ ഒരു യാഗത്തിലൂടെ ദൈവം കൈലാസപർവ്വതത്തിൽ വെളിപ്പെട്ട് വന്നതുപോലെയുള്ള അതേ അനുഭവം അബ്രഹാമിന് തന്റെ മകനുമൊത്ത് മോറിയ മലയിൽ ഉണ്ടായി. യേശുവിന്റെ (യേശുസത്സങ്ങ്) വരവിനെയും ചൂണ്ടികാണിക്കുന്നതായിരുന്നു ഈ യാഗം. 4000 വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് അബ്രഹാമിന്റെ അനുഭവവും അതിന്റെ പ്രാധാന്യതയും വേദപുസ്തകം വിവരിക്കുന്നു. ഈ അടയാളം മനസ്സിലാക്കുന്ന എബ്രായർ മാത്രമല്ല, ‘എല്ലാ ജാതികളും‘ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെടും. ആയതിനാൽ ഇതിന്റെ പ്രാധാന്യത മനസ്സിലാക്കുന്നത് ഉത്തമമാണ്.

അബ്രഹാമിന്റെ യാഗത്തിന്റെ പർവ്വത അടയാളം

നാളുകൾക്ക് മുമ്പ് അബ്രഹാമിന് രാജ്യങ്ങൾക്കുള്ള വാഗ്ദത്തം നൽകിയത് നാം കണ്ടു. യെഹൂദന്മാരും, അറബികളും അബ്രഹാമിന്റെ സന്തതികളാണ്, ആയതിനാൽ ഈ വാഗ്ദത്തം നിറവേറി എന്ന് നമുക്ക് മനസ്സിലായി കൂടാതെ താൻ ചരിത്രത്തിന്റെ പ്രധാന ഭാഗമാണ്. ഈ വാഗ്ദത്തിൽ അബ്രഹാം വിശ്വസിച്ചതിനാൽ അവന് നീതി ലഭിച്ചു – തന്റെ പ്രവർത്തി കൊണ്ടല്ല ദാനമായി തനിക്ക് മോക്ഷം ലഭിച്ചു.

ചിലനാളുകൾക്ക് ശേഷം, താൻ കാത്തിരുന്ന യിസഹാക്ക് (യെഹൂദന്മാർ കുലം വരുന്ന പൂർവ്വ പിതാവ്) എന്ന മകനെ ലഭിച്ചു. യിസഹാക്ക് ഒരു യൗവ്വനക്കാരനായി വളർന്നു. എന്നാൽ വളരെ നാടകീയമായി ദൈവം അബ്രഹാമിനെ പരീക്ഷിച്ചു. ആ മുഴുവൻ വിവരണം നിങ്ങൾക്ക് ഇവിടെ വായിക്കാം. എന്നാൽ നീതി എങ്ങനെ ലഭിക്കും മനസ്സിലാകുവാനായി ഈ പരീക്ഷയെ കുറിച്ച് പഠിക്കാം.

അബ്രഹാമിന്റെ പരീക്ഷ

ഒരു കല്പനയോട് ചേർന്നാണ് ഈ പരീക്ഷണം ആരംഭിച്ചത്:

2 അപ്പോൾ അവൻ: നിന്റെ മകനെ, നീ സ്നേഹിക്കുന്ന നിന്റെ ഏകജാതനായ യിസ്ഹാക്കിനെ തന്നേ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു മോരിയാദേശത്തു ചെന്നു, അവിടെ ഞാൻ നിന്നോടു കല്പിക്കുന്ന ഒരു മലയിൽ അവനെ ഹോമയാഗം കഴിക്ക എന്നു അരുളിച്ചെയ്തു.

ഉല്പത്തി 22:2

അബ്രഹാം ദൈവത്തിന്റെ കല്പന അനുസരിച്ച് ‘അതിരാവിലെ എഴുന്നേറ്റ്‘ ‘മൂന്നു ദിവസത്തെ യാത്ര ചെയ്ത്‘ പർവ്വതത്തിൽ എത്തി. പിന്നീട്

9 ദൈവം കല്പിച്ചിരുന്ന സ്ഥലത്തു അവർ എത്തി; അബ്രാഹാം ഒരു യാഗപീഠം പണിതു, വിറകു അടുക്കി, തന്റെ മകൻ യിസ്ഹാക്കിനെ കെട്ടി യാഗപീഠത്തിന്മേൽ വിറകിന്മീതെ കിടത്തി.
10 പിന്നെ അബ്രാഹാം കൈ നീട്ടി തന്റെ മകനെ അറുക്കേണ്ടതിന്നു കത്തി എടുത്തു.

ഉല്പത്തി 22:9-10

അബ്രഹാം കല്പന അനുസരിക്കുവാൻ തയ്യാറായപ്പോൾ ശ്രദ്ധേയമായത് ചിലത് നടന്നു:

11 ഉടനെ യഹോവയുടെ ദൂതൻ ആകാശത്തുനിന്നു: അബ്രാഹാമേ, അബ്രാഹാമേ, എന്നു വിളിച്ചു; ഞാൻ ഇതാ, എന്നു അവൻ പറഞ്ഞു.
12 ബാലന്റെ മേൽ കൈവെക്കരുതു; അവനോടു ഒന്നും ചെയ്യരുതു; നിന്റെ ഏകജാതനായ മകനെ തരുവാൻ നീ മടിക്കായ്കകൊണ്ടു നീ ദൈവത്തെ ഭയപ്പെടുന്നു എന്നു ഞാൻ ഇപ്പോൾ അറിയുന്നു എന്നു അവൻ അരുളിച്ചെയ്തു.
13 അബ്രാഹാം തലപൊക്കി നോക്കിയപ്പോൾ പിമ്പുറത്തു ഒരു ആട്ടുകൊറ്റൻ കൊമ്പു കാട്ടിൽ പിടിപെട്ടു കിടക്കുന്നതു കണ്ടു; അബ്രാഹാം ചെന്നു ആട്ടുകൊറ്റനെ പിടിച്ചു തന്റെ മകന്നു പകരം ഹോമയാഗം കഴിച്ചു.

ഉല്പത്തി 22:11-13

അവസാന നിമിഷത്തിൽ ഇസഹാക്ക് മരണത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപെട്ടു, അപ്പോൾ അബ്രഹാം ഒരു കുഞ്ഞാടിനെ കണ്ടു, അതിനെ യാഗം കഴിച്ചു. ദൈവം ഒരു ആടിനെ നൽകി, ആട് യിസഹാക്കിന്റെ സ്ഥാനത്ത് യാഗമായി.

യാഗം: ഭാവികാലത്തേക്ക് ഒരു നോട്ടം

അബ്രഹാം ആ സ്ഥലത്തിനു ഒരു പേർ നൽകി. എന്ത് പേരാണ് നൽകിയത് എന്ന് നോക്കുക.

അബ്രാഹാം ആ സ്ഥലത്തിന്നു യഹോവ-യിരേ എന്നു പേരിട്ടു. “യഹോവയുടെ പർവ്വതത്തിൽ അവൻ പ്രത്യക്ഷനാകും” എന്നു ഇന്നുവരെയും പറഞ്ഞുവരുന്നു.

ഉല്പത്തി 22: 14

യഹോവ യിരേ  എന്ന് അബ്രഹാം പേരിട്ടു. എന്നാൽ ഒരു ചോദ്യം, ആ പേര് ഭൂതകാലത്തിലോ, വർത്തമാനകാലത്തിലോ, അതോ ഭവിഷ്യകാലത്തിലോ? തീർച്ചയായും ഭവിഷ്യകാലത്തിലാണ് കൊടുത്തിരിക്കുന്നത്. സംശയങ്ങൾ എല്ലാം ദുരീകരിക്കുവാൻ തുടർന്നു കൊടുത്തിരിക്കുന്ന വാചകം പിന്നെയും പിന്നെയും ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു “അവൻ കരുതികൊള്ളും.“ ഇതും ഭാവി കാലത്തേക്ക് നോക്കി ഭവിഷ്യ കാലത്തിലാണ് കൊടുത്തിരിക്കുന്നത്. യിസഹാക്കിന്റെ സ്ഥാനത്ത് ആടിനെ യാഗം കഴിച്ചതിനു ശേഷമാണ് പേരിട്ടത്. പേരിടുമ്പോളാണ്  ആടിനെ കണ്ടതും തന്റെ മകന് പകരം യാഗം കഴിച്ചതുമെന്നാണ്  അനേകർ കരുതുന്നത്. എന്നാൽ അവിടെ യാഗം നടത്തി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. യാഗം കഴിച്ച ആടിനെ ഓർത്താണ് താൻ പേരിട്ടിരുന്നതെങ്കിൽ ‘യഹോവ കരുതി‘ എന്നിടുമായിരുന്നു അതായത് ഭൂതകാലത്തിൽ പറയുമായിരുന്നു. ““യഹോവയുടെ പർവ്വതത്തിൽ അവൻ പ്രത്യക്ഷനായി എന്നു ഇന്നുവരെയും പറഞ്ഞുവരുന്നു” എന്ന വാചകം എഴുതുമായിരുന്നു. എന്നാൽ അബ്രഹാം വ്യക്തമായി ഭവിഷ്യകാലത്തിലാണ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് അല്ലാതെ യാഗം കഴിച്ച ആടിനെ നോക്കിയല്ല പറഞ്ഞത്. അവന് ഭാവിയിൽ നടക്കുവാൻ പോകുന്നതിനെ പറ്റി ഒരു വെളിച്ചം ലഭിച്ചു. എന്നാൽ എന്താണ് അത്?

എവിടെയാണ് യാഗം നടന്നത്

അബ്രഹാമിനോട് യാഗം നടത്തുവാൻ പറഞ്ഞ പർവ്വതം ഏതെന്ന് ഓർക്കുക:

നിന്റെ മകനെ, നീ സ്നേഹിക്കുന്ന നിന്റെ ഏകജാതനായ യിസ്ഹാക്കിനെ തന്നേ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു മോരിയാദേശത്തു ചെന്നു, അവിടെ ഞാൻ നിന്നോടു കല്പിക്കുന്ന ഒരു മലയിൽ അവനെ ഹോമയാഗം കഴിക്ക എന്നു അരുളിച്ചെയ്തു…..”

വാ.2

ഇത് ‘മോറിയയിലാണ്‘ നടന്നത്. അത് എവിടെയാണ്? അബ്രഹാമിന്റെ കാലത്ത് (2000 ബി സി) അത് വനാന്തരമായിരുന്നെങ്കിലും   ആയിരം വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം (1000 ബി സി) ദാവീദ് രാജാവ് യെരുശലേം പട്ടണം അവിടെ സ്ഥാപിച്ചു, തന്റെ മകൻ ശലോമോൻ അവിടെ ആദ്യത്തെ ആലയം പണിതു. പിന്നീട് പഴയ നിയമത്തിലെ ചരിത്ര പുസ്തകത്തിൽ നാം വായിക്കുന്നു:

അപ്പോൾ ശലോമോൻ അവിടെ യഹോവ തന്റെ പിതാവായ ദാവീദ് പ്രത്യക്ഷനായ മൗണ്ട് സോർപിയ, യെരൂശലേമിലെ യഹോവയുടെ മന്ദിരം പണിയും തുടങ്ങി

2 ദിനവൃത്താന്തം 3:1

 ‘മോറിയ മല‘ അബ്രഹാമിന്റെ (4000 ബി സി) സമയത്ത് വനാന്തരത്തിലെ ഒറ്റപ്പെട്ട പർവ്വതമായിരുന്നു. 1000 വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ദാവീദിലൂടെയും ശലോമോനിലൂടെയും യിസ്രയേൽ ജനത്തിന്റെ സൃഷ്ടിതാവിന്റെ ആലയം ഉള്ള മദ്ധ്യ നഗരമായി. ഇന്ന് വരെ യെഹൂദന്മാർക്ക് ഇതൊരു വിശുദ്ധ സ്ഥലമാണ്, കൂടാതെ ഇസ്രയേലിന്റെ തലസ്ഥാനവുമാണ്.

യേശു – യേശു സത്സങ്ങ് – അബ്രഹാമിന്റെ യാഗം

പുതിയനിയമത്തിൽ യേശുവിന്റെ പേരുകളെ പറ്റി ആലോചിക്കുക. യേശു അനേക പേരുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിൽ പ്രധാനമായത് ‘ക്രിസ്തുവാണ്‘. തനിക്ക് നൽകപ്പെട്ട പ്രധാനപ്പെട്ട മറ്റൊരു പേരുണ്ട്. യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷത്തിൽ സ്നാപക യോഹന്നാൻ തന്നെ കുറിച്ച് പറയുന്നത്:

29 പിറ്റെന്നാൾ യേശു തന്റെ അടുക്കൽ വരുന്നതു അവൻ കണ്ടിട്ടു: ഇതാ, ലോകത്തിന്റെ പാപം ചുമക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാടു;
30 എന്റെ പിന്നാലെ ഒരു പുരുഷൻ വരുന്നു; അവൻ എനിക്കു മുമ്പെ ഉണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ടു എനിക്കു മുമ്പനായി തീർന്നു എന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞവൻ ഇവൻ തന്നേ.

യോഹന്നാൻ 1:29 30

യേശു ‘ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാട്‘ എന്നും അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. യേശുവിന്റെ ജീവിതാവസാനത്തെ കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുക. താൻ എവിടെവച്ചാണ് അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ടതും ക്രൂശിക്കപ്പെട്ടതും? യെരുശലേമിൽ വച്ചായിരുന്നു അത് (നാം കണ്ടത് = മോറിയ മല). താൻ അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ രേഖപ്പെടുത്തിയത് ഇങ്ങനെ:

7 ഹെരോദാവിന്റെ അധികാരത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടവൻ എന്നറിഞ്ഞിട്ടു, അന്നു യെരൂശലേമിൽ വന്നു പാർക്കുന്ന ഹെരോദാവിന്റെ അടുക്കൽ അവനെ അയച്ചു.

ലൂക്കോസ് 23:7

യേരുശലേമിലാണ് യേശുവിന്റെ അറസ്റ്റ്, വിചാരണ, ക്രൂശീകരണം നടന്നത് (മോറിയ മലയിൽ). മോറിയ മലയിൽ നടന്ന സംഭവങ്ങൾ ചരിത്ര സമയം കാണിക്കുന്നു.

mt moriah timeline

പഴയനിയമം മുതൽ പുതിയ നിയമം വരെ മോറിയ മലയിൽ നടന്ന ചരിത്ര സംഭവങ്ങൾ

അബ്രഹാമിനെ പറ്റി ചിന്തിക്കുക. എന്തുകൊണ്ടാണ് ‘യഹോവ കരുതികൊള്ളും‘ എന്ന് ഭവിഷ്യകാലത്തിൽ പേരിട്ടത്? മോറിയ മലയിൽ നടന്നതു പോലെ തന്നെ ഭാവിയിൽ എന്തോ ഒന്ന ‘കരുതപ്പെടുമെന്ന്‘അവന്  എങ്ങനെ മനസ്സിലായി? അതിനെ പറ്റി ചിന്തിക്കുക – തനിക്ക് ലഭിച്ച പരീക്ഷണത്തിൽ യിസഹാക്ക് (തന്റെ പുത്രൻ) അവസാന നിമിഷത്തിങ്കൽ മരണത്തിൽ നിന്ന് വിടുവിക്കപ്പെടുകയും തന്റെ സ്ഥാനത്ത് ഒരു കുഞ്ഞാട് അറുക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. രണ്ടായിരം വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം അതേ സ്ഥലത്ത് ‘ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാടായ‘ യേശു യാഗമായി! ‘ഇതേ സ്ഥലം‘ ആയിരിക്കും എന്ന് അബ്രഹാമിന് എങ്ങനെ മനസ്സിലായി? സൃഷ്ടിതാവാം ദൈവമായ പ്രജാപതിയിൽ നിന്ന് ശ്രദ്ധേയമായ ഒന്നിനെ കുറിച്ച് പ്രകാശനം ലഭിച്ചു.

ഒരു ദൈവീക മനസ്സ് വെളിപ്പെട്ടു

2000 വർഷങ്ങളുടെ വ്യത്യാസം ഈ രണ്ട് സംഭവങ്ങൾ തമ്മിൽ ഉണ്ടെങ്കിലും ഇത് രണ്ടിനെയും ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ഒരു മനസ്സുണ്ട്.

mt moriah thinking india

യേശുവിന്റെ യാഗത്തെ കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുവാൻ – 2000 വർഷം അപ്പുറത്തേക്ക് ചൂണ്ടുന്ന ചൂണ്ടു പലകയാണ് അബ്രഹാമിന്റെ യാഗം.

മുമ്പെ നടന്ന സംഭവം (അബ്രഹാമിന്റെ യാഗം) പിമ്പ് നടക്കുവാൻ പോകുന്ന സംഭവത്തെ (യേശുവിന്റെ യാഗം) സൂചിപ്പിക്കുന്നു എന്ന് ഈ ചിത്രം ചിത്രീകരിക്കുന്നു. പിന്നീട് നടക്കുവാൻ പോകുന്ന സംഭവത്തെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ആയിരകണക്കിന് വർഷങ്ങൾക്ക് വ്യത്യാസമുള്ള സംഭവങ്ങൾ ചേർത്തിണക്കി (സൃഷ്ടിതാവാം ദൈവത്തിന്റെ) മനസ്സ് വെളിപ്പെടുത്തുന്നു എന്നുള്ളതിന്റെ തെളിവാണിത്. അബ്രഹാമിലൂടെ ദൈവം അബ്രഹാമിലൂടെ സംസാരിച്ചു.

എനിക്കും നിനക്കുമുള്ളാ സദ്വർത്തമാനം

ചില വ്യക്തിപരമായ കാരണം കൊണ്ട് ഈ വിവരണം നമുക്ക് വളരെ മുഖ്യമാണ്. ഒടുവിൽ ദൈവം അബ്രഹാമിനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

 “നീ എന്റെ വാക്കു അനുസരിച്ചതു കൊണ്ടു നിന്റെ സന്തതി മുഖാന്തരം ഭൂമിയിലുള്ള സകലജാതികളും അനുഗ്രഹിക്കപ്പെടും“ 

ഉല്പത്തി 22: 18

ഏത് ഭാഷയായിരുന്നാലും, മതമായിരുന്നാലും, വയസ്സായിരുന്നാലും, വിദ്യാഭ്യാസമുള്ളവരായിരുന്നാലും, എത്ര പണം ഉണ്ടായിരുന്നാലും “സകല ജാതികളിൽ“ നീയും ഉൾപ്പെടുന്നു! അങ്ങനെയെങ്കിൽ ഈ വാഗ്ദത്തം നിനക്കുള്ളതാണ്. എന്താണ് ഈ വാഗ്ദത്തം – ദൈവത്തിൽ നിന്നുള്ള ‘അനുഗ്രഹം.‘ ഇത് യെഹൂദന്മാർക്ക് മാത്രമല്ല, ഭൂമിയിലെ സകല ജനത്തിനുമുള്ളതാണ്.

എങ്ങനെയാണ് ഈ ‘അനുഗ്രഹം‘ കൊടുക്കപ്പെടുന്നത്? ‘സന്തതി‘ എന്ന വാക്ക് ഏകവചനത്തിലാണ്  ഇവിടെ നൽകിയിരിക്കുന്നത്. അത് ‘സന്തതികൾ‘ എന്നല്ല, എന്നാൽ ഏകവചനത്തിൽ ‘അവൻ‘ എന്നാണ്. ‘അവർ‘ എന്ന അനേകരിലൂടെയല്ല. എബ്രായ വേദത്തിലും, പുരുഷസൂക്തത്തിൽ (‘അവൻ‘) പുരുഷന്റെ യാഗത്തിന്റെ വാഗ്ദത്തിലും രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത് പോലെ ‘അവൻ‘ സർപ്പത്തിന്റെ ‘തല തകർക്കും‘ എന്ന ചരിത്രത്തിന്റെ അദ്യത്തെ വാഗ്ദത്തം പോലെ തന്നെയാണ്. മോറിയ മല എന്നീ സ്ഥലം (യെരുശലേം) പഴയ വാഗ്ദത്തത്തെ കുറിച്ച് കൂടുതൽ അറിവ് നൽകുന്നു. എങ്ങനെ നീതിയുടെ വില കൊടുക്കപ്പെടും, എങ്ങനെ അനുഗ്രഹം ലഭിക്കും എന്ന് അബ്രഹാമിന്റെ യാഗത്തിലൂടെ കൂടുതൽ മനസ്സിലാകും.

എങ്ങനെ ദൈവത്തിന്റെ അനുഗ്രഹം നേടിയെടുക്കാം?

ആട് യിസഹാക്കിന് പകരം യാഗമായി തന്നെ മരണത്തിൽ നിന്ന് വിടുവിച്ചതു പോലെ ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാട് തന്റെ യാഗത്തിലൂടെ നമ്മെ മരണത്തിന്റെ ശക്തിയിൽ നിന്ന് വിടുവിക്കുന്നു. വേദപുസ്തകം ഇങ്ങനെ പറയുന്നു.

…പാപത്തിന്റെ ശമ്പളം മരണം

റോമർ 6: 23

നാം ചെയ്യുന്ന പാപത്തിന്റെ പരിണിതഫലം ഒരു കർമ്മ വെളിപ്പെടുന്നു അതിന്റെ പരിണിതഫലം മരണമാണ്.  യിസഹാക്കിന് പകരമായി കുഞ്ഞാട് കൊല്ലപ്പെട്ടു. അബ്രഹാമും യിസഹാക്കും അത് അംഗീകരിച്ചു. അതിനോട് ചേർക്കുവാൻ അവന് ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു. എന്നാൽ അവന് അത് ദാനമായി ലഭിച്ചു. ഇങ്ങനെ അവൻ മോക്ഷം നേടി.

നമുക്ക് തുടരുവനുള്ള വഴി ഇത് കാണിക്കുന്നു. ‘ലോകത്തിന്റെ പാപത്തെ ചുമക്കുന്ന കുഞ്ഞാട്‘ യേശുവാണ്. ഇതിൽ നിന്റെ പാപവും ഉൾപ്പെടുന്നു. അവൻ മറുവിലയായതുകൊണ്ട് കുഞ്ഞാടായ യേശു നിന്റെ പാപം എടുക്കുവാൻ തയ്യാറാണ്. ഇതിൽ നിനക്ക് ചെയ്യുവാൻ ഒന്നും ഇല്ല, ദാനമായി തന്നെ സ്വീകരിക്കുക. യേശുവിനെ, പുരുഷനെ, വിളിക്കുക, നിന്റെ പാപം ക്ഷമിക്കുവാൻ പറയുക. അവന്റെ യാഗം ശക്തി നൽകുന്നു. മോറിയമലയിൽ അബ്രഹാമിന്റെ യാഗത്തിലൂടെ നമുക്ക് ഇത് മനസ്സിലാക്കുവാൻ കഴിയും 2000 വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം അതേ സ്ഥലത്ത് തന്നെ യേശു ‘അത് കരുതി.‘

ഇതിനു ശേഷം പെസഹ ഉത്സവത്തിന്റെ അടയാളത്തിലും ഇത് എപ്പോൾ നടക്കും എന്ന് മുമ്പ് കൂട്ടി പറയുന്നു.

മോക്ഷം നേടുവാനുള്ള അബ്രഹാമിന്റെ സുലഭ വഴി

മക്കൾ ഇല്ലാത്ത പാണ്ടു രാജാവ് അവകാശി ഇല്ലാത്തതിനാൽ കടന്നു പോയ ബുദ്ധിമുട്ടുകളെ പറ്റി മഹാഭാരതം വിവരിക്കുന്നു. കിന്ദമ്മ ഋഷിയും തന്റെ ഭാര്യയും ലൈംഗീക ബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടുവാൻ മാനിന്റെ അവതാരമെടുത്തു. നിർഭാഗ്യവശാൽ, വേട്ടയാടി കൊണ്ടിരുന്ന പാണ്ടു രാജാവ് അവരെ അമ്പ് എയ്തു. കോപിഷ്ഠനായ കിന്ദമ്മ പാണ്ടു രാജാവിനെ ഇങ്ങനെ ശപിച്ചു, അടുത്ത തവണ താൻ തന്റെ ഭാര്യമാരുമായി ലൈംഗീക ബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടുമ്പോൽ മരിച്ചു പോകും. ഇതു കാരണം പാണ്ടു രാജാവ് മക്കൾ ഉണ്ടാകുന്നതിൽ നിന്ന് തടയപ്പെട്ടിരുന്നു. തന്റെ വാഴ്ചയോടുള്ള ഈ ഭീഷണിയെ എങ്ങനെ അതിജീവിക്കുവാൻ കഴിയും?

കഴിഞ്ഞ തലമുറയിലെ ഒരു പ്രശ്നം പരിഹരിക്കുന്നതിനായിരുന്നു പാണ്ടു രാജാവിന്റെ ജനനം തന്നെ. ഇതിനു മുമ്പുള്ള രാജാവായ വിചിത്രവീര്യ മക്കൾ ഇല്ലാതെയാണ് മരിച്ചത്, ആയതിനാൽ ഒരു അവകാശി ആവശ്യമായിരുന്നു. വിചിത്രവീര്യയുടെ മാതാവായ സത്യവതിക്ക് തന്റെ പിതാവായ ശാന്തനുവിനെ വിവാഹം ചെയ്യുന്നതിനു മുമ്പ് ഒരു പുത്രൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. വിചിത്രവീര്യയുടെ വിധവകളായ അമ്പികയെയും അമ്പാലികയെയും ഗർഭം ധരിപ്പിക്കുവാനായി ഈ പുത്രനായ വ്യാസയെ ക്ഷണിച്ചു. വ്യാസയുടെയും അമ്പാലികയുടെയും ബന്ധത്തിൽ നിന്ന് പിറന്നതാണ് പാണ്ടു. ഇത് ഒരു വലിയ ആവശ്യകതയായിരുന്നു.

കിന്ദമ്മയുടെ ശാപം നിമിത്തം പാണ്ടു രാജാവിനും ഇതേ പ്രശ്നം അഭിമുഖീകരിക്കേണ്ടി വന്നു. എന്തു ചെയ്യുവാൻ കഴിയും? ഒരു പ്രാവശ്യം കൂടി എന്തെങ്കിലും ചെയ്തേ മതിയാകൂ. പാണ്ടുവിന്റെ ഭാര്യമാരിൽ ഒരുവളായ കുന്ദി രാജ്ഞിക്ക് (പ്രത)ദേവന്മാരിൽ നിന്ന് ഗർഭം ധരിക്കുവാൻ കഴിയുന്ന ഒരു രഹസ്യ മന്ത്രം (തന്റെ കുട്ടികാലത്ത് ദുർവാസ ബ്രാഹ്മണൻ വെളിപ്പെടുത്തിയത്) അറിയാമായിരുന്നു. ആയതിനാൽ, കുന്ദി രാജ്ഞി മൂത്ത മൂന്ന് പാണ്ഡവ സഹോദരന്മാരായ യുധിഷ്ഠിരൻ, ഭീമൻ, അർജുനൻ എന്നിവരെ ഗർഭം ധരിക്കുവാനായി ഈ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ചു. കുന്ദി രാജ്ഞിയുടെ കൂടെ ഭാര്യയായിരുന്ന മട്രി രാജ്ഞി ഈ മന്ത്രം കുന്ദിയിൽ നിന്ന് വാങ്ങി എളയ പാണ്ഡവ സഹോദരങ്ങളായ നകുലൻ, സഹദേവൻ എന്നിവരെ പ്രസവിച്ചു.

മക്കൾ ഇല്ലാതെയിരിക്കുന്നത് ഭാര്യ ഭർത്താക്കന്മാർക്ക് വലിയ ദുഃഖം കൊണ്ടു വരും. രാജ്യം ഭരിക്കുവാൻ അവകാശി ഇല്ലാതെയിരിക്കുന്നത് അതിലും ദുഃഖകരമാണ്. താൽകാലീകമായ പങ്കാളികളെ കണ്ടു പിടിക്കുകയോ, രഹസ്യ മന്ത്രം കൊണ്ട് ദേവന്മാരെ ചലിപ്പിക്കുകയോ എന്തു തന്നെ ചെയ്താലും സാരമില്ല ഒന്നും ചെയ്യാതിരിക്കുവാൻ കഴിയുന്നതല്ല.

4000 വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് അബ്രഹാം ഋഷി ഇതേ സന്ദർഭം അഭിമുഖീകരിച്ചു. അബ്രഹാം ഇതിനെ എങ്ങനെ പരിഹരിച്ചു എന്നത് എബ്രായ വേദമായ വേദപുസ്തകത്തിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നു. ഈ ഉദാഹരണത്തിൽ നിന്ന് പഠിക്കുവാൻ നമ്മെ ബുദ്ധി ഉപദേശിക്കുന്നു.

അബ്രഹാമിന്റെ പരാതി

ഉല്പത്തി 12ആം അദ്ധ്യായത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന വാഗ്ദത്തിന് ശേഷം അബ്രഹാമിന്റെ ജീവിതത്തിൽ അനേക വർഷങ്ങൾ കടന്നു പോയി. വാഗ്ദത്തം അനുസരിച്ച് ഇന്നത്തെ ഇസ്രയേലായ വാഗ്ദത്ത നാട്ടിലേക്ക് അബ്രഹാം മാറി പാർത്തു. താൻ പ്രതീക്ഷിച്ച സംഭവം ഒഴിച്ച് മറ്റ് അനേക സംഭവങ്ങൾ തന്റെ ജീവിതത്തിൽ നടന്നു – വാഗ്ദത്ത സന്തതിയുടെ ജനനം മാത്രം നടന്നില്ല. ഈ വിവരണത്തിൽ അബ്രഹാമിന്റെ പരാതി തുടരുന്നു.

തിന്റെ ശേഷം അബ്രാമിന്നു ദർശനത്തിൽ യഹോവയുടെ അരുളപ്പാടു ഉണ്ടായതെന്തെന്നാൽ: അബ്രാമേ, ഭയപ്പെടേണ്ടാ; ഞാൻ നിന്റെ പരിചയും നിന്റെ അതി മഹത്തായ പ്രതിഫലവും ആകുന്നു.
2 അതിന്നു അബ്രാം: കർത്താവായ യഹോവേ, നീ എനിക്കു എന്തു തരും? ഞാൻ മക്കളില്ലാത്തവനായി നടക്കുന്നുവല്ലോ; എന്റെ അവകാശി ദമ്മേശെക്കുകാരനായ ഈ എല്യേസർ അത്രേ എന്നു പറഞ്ഞു.
3 നീ എനിക്കു സന്തതിയെ തന്നിട്ടില്ല, എന്റെ വീട്ടിൽ ജനിച്ച ദാസൻ എന്റെ അവകാശിയാകുന്നു എന്നും അബ്രാം പറഞ്ഞു.

ഉല്പത്തി15:1-3

ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദത്തം

തന്നോട് വാഗ്ദത്തം ചെയ്ത ആ വലിയ രാജ്യത്തിന്റെ തുടക്കത്തിനായി അബ്രഹാം നോക്കി പാർത്തുകൊണ്ട് കൂടാരത്തിൽ പാർത്തു. 85 വയസ്സായിട്ടും തന്നോട് വാഗ്ദത്തം ചെയ്ത പുത്രൻ പിറന്നില്ല. ഇതു മൂലമാണ് താൻ പരാതിപ്പെട്ടത്.

4 അവൻ നിന്റെ അവകാശിയാകയില്ല; നിന്റെ ഉദരത്തിൽനിന്നുപുറപ്പെടുന്നവൻ തന്നേ നിന്റെ അവകാശിയാകും. എന്നു അവന്നു യഹോവയുടെ അരുളപ്പാടുണ്ടായി.
5 പിന്നെ അവൻ അവനെ പുറത്തു കൊണ്ടുചെന്നു: നീ ആകാശത്തേക്കു നോക്കുക; നക്ഷത്രങ്ങളെ എണ്ണുവാൻ കഴിയുമെങ്കിൽ എണ്ണുക എന്നു കല്പിച്ചു. നിന്റെ സന്തതിഇങ്ങനെ ആകും എന്നും അവനോടു കല്പിച്ചു.

ഉല്പത്തി15:4-5

മറ്റൊരു .കൂടി കാഴ്ചയിൽ ദൈവം അബ്രഹാമിനോട് പിന്നെയും വാഗ്ദത്തം ചെയ്തു, അതായത് അവൻ ഒരു പുത്രൻ ഉണ്ടാകും, അവൻ ആകാശത്തിലെ നക്ഷത്രങ്ങൾ പോലെ എണ്ണി കൂടാതെ വണ്ണം പെരുകും.

അബ്രഹാമിന്റെ പ്രതികരണം: നിത്യസ്വാധീനമുള്ള യാഗം

മറുപടിയും കൊടുത്ത വാഗ്ദത്തത്തോട് അബ്രഹാം എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കും? ഇതിന് ശേഷം പറയുന്നതിനെ വേദപുസ്തകം വളരെ മുഖ്യമായി കാണുന്നു. ഇത് നിത്യമായ ഒരു സത്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമാണ്. അത് ഇങ്ങനെ പറയുന്നു:

അബ്രഹാം ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിച്ചു, ദൈവം അത് അബ്രഹാമിന് നീതിയായി കണക്കിട്ടു

ഉല്പത്തി15:6

പേരുകൾ വച്ച് ഈ വാചകം വായിച്ചാൽ ഇത് കൂടുതൽ മനസ്സിലാകും.

അബ്രഹാം ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിച്ചു, ദൈവം അത് അബ്രഹാമിന് നീതിയായി കണക്കിട്ടു.

ഉല്പത്തി 15: 6

ഇത് ഒരു അവ്യക്തമായ വാചകമാണ്. ഇത് ഒരു വലിയ വാർത്തയല്ലാത്തത് കൊണ്ട് നാം അത് അവഗണിക്കുവാൻ സാദ്ധ്യതയുണ്ട്. എന്നാൽ സത്യമായും ഇത് മുഖ്യമാണ്. എന്തുകൊണ്ട്? കാരണം ഈ ചെറിയ വാചകത്തിൽ അബ്രഹാമിന് ‘നീതി‘ ലഭിക്കുന്നു. ഒരു പൂജയിൽ ലഭിക്കുന്ന പുണ്യം ഒരിക്കലും നശിക്കാത്തത് പോലെയാണിത്. ദൈവമുമ്പിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ ലഭിക്കേണ്ട ഒരേ ഒരു ഗുണം നീതിയാണ്.

നമ്മുടെ പ്രശ്നം പരിശോധിക്കുക : മലിനത

ദൈവത്തിന്റെ വീക്ഷണത്തിൽ, നാം ദൈവത്തിന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടെങ്കിലും ആ രൂപം മലിനപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. വിധി ഇതാണ്:

2 ദൈവത്തെ അന്വേഷിക്കുന്ന ബുദ്ധിമാനുണ്ടോ എന്നു കാണ്മാൻ യഹോവ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നു മനുഷ്യപുത്രന്മാരെ നോക്കുന്നു.
3 എല്ലാവരും വഴിതെറ്റി ഒരുപോലെ കൊള്ളരുതാത്തവരായിത്തീർന്നു; നന്മ ചെയ്യുന്നവനില്ല; ഒരുത്തൻ പോലുമില്ല.

സങ്കീർത്തനം14:2-3

ഈ മലിനത നമുക്ക് മനസ്സിലാകുന്നുണ്ട്. ഈ കാരണത്താലാണ് കുഃബമേള പോലുള്ള ഉത്സവങ്ങളിൽ അനേകർ പങ്കെടുക്കുന്നു, കാരണം പാപത്തെകുറിച്ചും, ശുദ്ധീകരണത്തെകുറിച്ചുമുള്ള ചിന്ത മനുഷ്യരെ ഭരിക്കുന്നു. നമ്മെ കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ ചിന്ത തന്നെയാണ് പ്രതാസനമന്ത്രത്തിലും ഉള്ളത്.

ഞാൻ ഒരു പാപി. ഞാൻ പാപത്തിന്റെ പരിണിതഫലമാണ്. ഞാൻ പാപത്തിൽ ഉരുവായിരിക്കുന്നു, എന്റെ ദേഹി പാപത്തിൽ ഇരിക്കുന്നു, ഞാൻ പാപിയിൽ പാപി. സൗന്ദര്യമുള്ള കണ്ണുള്ളവനെ, യാഗങ്ങളുടെ ദൈവമേ, എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ.

മലിനത മൂലം നീതിമാനായ ദൈവത്തിൽ നാം അകന്നു പോയിരിക്കുന്നു, കാരണം നമ്മിൽ നീതിയില്ല. നമ്മിലുള്ള നിഷേധാത്മകമായ പ്രവർത്തികൾ നിമിത്തം നാം മലിനപ്പെട്ട് വ്യർത്ഥതയും മരണവും കൊയ്യുന്നു. സംശയം ഉണ്ടെങ്കിൽ, കഴിഞ്ഞ 24 മണിക്കൂറിൽ ആളുകൾ ചെയ്ത് കൂട്ടുന്നത് വാർത്തയിൽ കേട്ട് നോക്കുക. നാം സൃഷ്ടിതാവാം ദൈവത്തിൽ നിന്ന് അകന്ന് പോയിരിക്കുന്നു, വേദപുസ്തകത്തിലെ യെശയ്യാവ് ഋഷിയുടെ വാക്കുകൾ സത്യമായിരിക്കുന്നു.

6 ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും അശുദ്ധനെപ്പോലെ ആയ്തീർ‍ന്നു; ഞങ്ങളുടെ നീതിപ്രവർ‍ത്തികൾ ഒക്കെയും കറപിരണ്ട തുണിപോലെ; ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും ഇലപോലെ വാടിപ്പോകുന്നു; ഞങ്ങളുടെ അകൃത്യങ്ങൾ ഞങ്ങളെ കാറ്റുപോലെ പറപ്പിച്ചുകളയുന്നു.

യെശയ്യാവ് 64:6

അബ്രഹാമും അവന്റെ നീതിയും

ഇവിടെ അബ്രഹാമിന്റെ ദൈവത്തിന്റെയും ഇടയിൽ നാം കേൾക്കാതെ പോയ ഒരു കാര്യമുണ്ട്‘നീതി‘ – ദൈവം അംഗീകരിക്കുന്ന ഒരേ ഒരു കാര്യം. അബ്രഹാം നീതി ലഭിക്കുവാനായി എന്താണ് ‘ചെയതത്?‘ നാം പിന്നെയും ആ പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യം വിട്ടു കളയുവാൻ സാദ്ധ്യതയുണ്ട്, അത് ‘അവൻ വിശ്വസിച്ചു.‘ അത് മാത്രമാണോ ചെയ്തത്?നമ്മിൽ പാപം എന്ന പ്രശ്നം നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് കൊണ്ട് നീതി ലഭിക്കുവാനായി വിവിധ മതങ്ങൾ, പൂജകൾ, വൃതങ്ങൾ, ഉപദേശങ്ങൾ മുതലായ സങ്കോചിതമായ രീതികൾ നാം അന്വേഷിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ അബ്രഹാം ‘വിശ്വസിക്കുക‘ മാത്രം ചെയ്ത് നീതി കൈവരിച്ചു. ഇത്ര സുലഭമായത് നമ്മുടെ കൈവിട്ടു പോയി.

അബ്രഹാം നീതി ‘നേടിയെടുത്തത്‘ അല്ല, അത് അവന് ‘കണക്കിടപ്പെട്ടതാണ്.‘ എന്താണ്  ഇതിന്റെ വ്യത്യാസം? നാം എന്തെങ്കിലും ‘നേടിയെടുക്കുന്നെങ്കിൽ‘ അതിനു വേണ്ടി നാം പ്രയത്നിച്ചതുകൊണ്ടാണ്. നാം അതിന്  അർഹരായതുകൊണ്ടാണ്. നാം ചെയ്യുന്ന ജോലിക്ക് കൂലി ലഭിക്കുന്നതു പോലെയുള്ളു അത്. എന്നാൽ എന്തെങ്കിലും നമുക്കായി കണക്കിടപ്പെടുന്നെങ്കിൽ അത് നമുക്ക് കൊടുക്കപ്പെടുന്നതാണ്. സൗജന്യമായി ലഭിക്കുന്ന ദാനം പോലെയാണത്.

ദൈവം ഉണ്ടെന്ന് വിശ്വസിക്കുകയോ, നല്ല പ്രവർത്തികളിലൂടെയോ ലഭിക്കുന്നതാണ് നീതി എന്ന ചിന്ത അബ്രഹാമിന്റെ ഈ വിവരണത്തിലൂടെ മറിച്ചു കളയുന്നു. അബ്രഹാം അതു പോലെയല്ല ചെയ്തത്. അബ്രഹാം തനിക്ക് ലഭിച്ച വാഗ്ദത്തത്തിൽ വിശ്വസിച്ചു, അത് അവന് നീതിയായി കണക്കിടപ്പെട്ടു.

വേദപുസ്തകം ഇത് നമുക്ക് ഒരു അടയാളമായി വെച്ചിരിക്കുന്നു. അബ്രഹാം ദൈവം നൽകിയ വാഗ്ദത്തിൽ വിശ്വസിച്ചതുമൂലം നീതീകരിക്കപ്പെട്ടു, ഇതു നാമും പിന്തുടരേണ്ട രീതിയാണ്.സുവിശേഷം മുഴുവനും ദൈവം നമുക്കോരോരുത്തർക്കും നൽകുന്ന വാഗ്ദത്തങ്ങളാണ്. 

എന്നാൽ ആർക്കാണ്  ഈ നീതി നൽകപ്പെടുന്നത്? അടുത്തതായി നാം അത് കാണും.

എല്ലാ കാലത്തെയും എല്ലാ ജനങ്ങളുടെയും തീർത്ഥാടനം: അബ്രഹാം തുടങ്ങിവച്ചത്

കത്താരഗാമ ഉത്സവത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്ന തീർത്ഥാടനം (പാദ യാത്ര) ഇന്ത്യയ്‌ക്കപ്പുറത്തേക്ക് പോകുന്നു. ഈ തീർത്ഥാടനം മുരുകന്റെ (കാതരഗാമ, കാർത്തികേയ അല്ലെങ്കിൽ സ്കന്ദ) തീർത്ഥാടനത്തെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്നു, മാതാപിതാക്കളുടെ (ശിവ & പാർവതി) ഹിമാലയൻ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ, പ്രാദേശിക പെൺകുട്ടിയായ വള്ളിയോടുള്ള സ്നേഹത്തിൽ ശ്രീലങ്കയിലേക്ക് യാത്രയായി. ശ്രീലങ്കയിലെ കതരഗാമ ക്ഷേത്രത്തിൽ നടന്ന കതരഗാമ പെരഹേര ഉത്സവത്തിൽ അവരുടെ പ്രണയവും വിവാഹവും ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു.

ഉത്സവത്തിന് 45 ദിവസം മുമ്പ് ഭക്തർ തങ്ങളുടെ തീർത്ഥാടനം ആരംഭിക്കുന്നത് കറ്റരഗാമയിലെത്താൻ നൂറുകണക്കിന് കിലോമീറ്റർ സഞ്ചരിക്കാം. യുദ്ധത്തിന്റെ ദൈവമായ മുരുകന്റെ സ്മരണയ്ക്കായി, പലരും തങ്ങൾക്കറിയാവുന്ന സുരക്ഷിത സ്ഥലം വിട്ട് ഈ തീർത്ഥാടനത്തിലൂടെ അജ്ഞാതരുടെ അടുത്തേക്ക് പോകുമ്പോൾ ഒരു കുന്തം (കുന്തം) വഹിക്കുന്നു.

അമാവാസിയിൽ കതരഗാമ ഉത്സവം ആരംഭിക്കാൻ തീർത്ഥാടകർ കതരഗാമ പർവതത്തിൽ കയറി തീർത്ഥാടനം പൂർത്തിയാക്കുന്നു. 14 സായാഹ്നങ്ങളിൽ മുരുഗന്റെ മൂർത്തിയിലെ വള്ളിയുടെ ക്ഷേത്രത്തിലേക്കുള്ള ഒരു രാത്രി പെരഹേര ആഘോഷിക്കുന്നു. പൂർണചന്ദ്രന്റെ അവസാന പ്രഭാതത്തിൽ, മുരുകന്റെ മൂർത്തി മേനിക് ഗംഗാ നദിയിൽ മുക്കി അതിന്റെ വിശുദ്ധ ജലം ഭക്തരുടെ മേൽ ചൊരിയുന്ന വാട്ടർ കട്ടിംഗ് ചടങ്ങിൽ ക്ലൈമാക്സിലെത്തുന്നു.

ഈ ഉത്സവത്തിന്റെ മറ്റൊരു പ്രത്യേകത അഗ്നി-നടത്ത ചടങ്ങാണ്, ചൂടുള്ള കൽക്കരി തീയിലൂടെ ഭക്തർ നടക്കുന്നു, അവിശ്വസനീയമാംവിധം ഘടകങ്ങളെ മറികടക്കാൻ അവരുടെ വിശ്വാസം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു.

മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശം, അനുഗ്രഹം, രോഗശാന്തി, അവരുടെ വിശ്വാസം പരീക്ഷിക്കൽ എന്നിവ തേടി വിവിധ ഭാഷകളിലെയും മതങ്ങളിലെയും വംശങ്ങളിലെയും ആളുകൾ ഈ വാർഷിക തീർത്ഥാടനത്തിൽ ഒന്നിക്കുന്നു. ഇക്കാര്യത്തിൽ അവർ 4000 വർഷം മുമ്പ് അബ്രഹാം സ്ഥാപിച്ച മാതൃക പിന്തുടരുന്നു. ഏതാനും മാസങ്ങൾ മാത്രമല്ല, ജീവിതകാലം മുഴുവൻ നീണ്ടുനിന്ന ഒരു തീർത്ഥാടനത്തിന് അദ്ദേഹം പോയി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ തീർത്ഥാടനത്തിന്റെ ആഘാതം നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തെയും 4000 വർഷത്തിനുശേഷം എന്നെയും ബാധിക്കുന്നു. ഒരു പുണ്യപർവ്വതത്തിൽ അവിശ്വസനീയമായ യാഗം അർപ്പിച്ച് ദൈവത്തിലുള്ള വിശ്വാസം പ്രകടിപ്പിക്കാനും അവന്റെ തീർത്ഥാടനം ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നു. കടലിലൂടെ വെട്ടി തീയിലൂടെ നടന്ന് ജനിച്ച ഒരു ജനതയ്ക്ക് അത് ജന്മം നൽകി – തുടർന്ന് എല്ലാ ദക്ഷിണേഷ്യയെയും ബാധിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ തീർത്ഥാടനം ഇന്ന് നമുക്ക് അനുഗ്രഹവും മാർഗനിർദേശവും പ്രദാനം ചെയ്യുന്നതെങ്ങനെയെന്ന് മനസിലാക്കുന്നത് പ്രബുദ്ധതയിലേക്കുള്ള നമ്മുടെ തുടക്കമായിരിക്കും. അബ്രഹാമിന്റെ തീർത്ഥാടനം പര്യവേക്ഷണം ചെയ്യുന്നതിനുമുമ്പ്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ തീർത്ഥാടനം രേഖപ്പെടുത്തുന്ന വേദ പുസ്തകനിൽ നിന്ന് നമുക്ക് ചില സന്ദർഭങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നു.

മനുഷ്യന്റെ പ്രശ്നം – ദൈവത്തിന്റെ പദ്ധതി

മനുഷ്യർ സൃഷ്ടിതാവായ പ്രജാപതിയെ ആരാധിക്കുന്നതിനു പകരം നക്ഷത്രങ്ങളെയും, ഗോളങ്ങളെയും ആരാധിച്ച് തങ്ങളെ തന്നെ മലിനപ്പെടുത്തിയതിനെ കുറിച്ച് നാം കണ്ടു. ഇത് നിമിത്തം പ്രജാപതി നോഹയുടെ/മനുവിന്റെ സന്തതികളെ അവരുടെ ഭാഷകൾ കലക്കി ചിതറിച്ച് കളഞ്ഞു. ആയതിനാലാണ് വിവിധ ഭാഷകൾ ഉള്ള വിവിധ രാജ്യങ്ങൾ ഇന്ന് ഉള്ളത്. മനുഷ്യകുലത്തിന്റെ പഴയകാലം ഇന്ന് ലോകം മുഴിവൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന 7 ദിവസ കലണ്ടറിലും, മഹാജലപ്രളയത്തിന്റെ വിവിധ ഓർമ്മകുറിപ്പുകളിലും കാണുവാൻ കഴിയും.

ഉത്തമ പുരുഷന്റെ യാഗത്തിലൂടെ ‘ഋഷിമാർക്ക് അനശ്വരത ലഭിക്കും‘ എന്ന് പ്രജാപതി ചരിത്രത്തിന്റെ ആദിയിൽ തന്നെ വാഗ്ദത്തം ചെയ്തിരുന്നു. ഈ യാഗം ഒരു പൂജ പോലെ തന്നെ പുറമെയുള്ള ശുദ്ധീകരണത്തിനു പകരമായി അകമെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു. എന്നാൽ സൃഷ്ടിതാവിനെ ആരാധിക്കുന്നത് മലിനപ്പെട്ടത് നിമിത്തം ഈ ചിതറിക്കപ്പെട്ട രാജ്യങ്ങൾ ആദ്യത്തെ വാഗ്ദത്തെ പറ്റി മറന്നു പോയി. പുരാതന റിഗ് വേദ, വേദപുസ്തകം പോലെയുള്ള ചില പുസ്തകങ്ങളിൽ മാത്രം നാം ഇത് കാണുന്നു.

എന്നാൽ പ്രജാപതി/ദൈവത്തിനു ഒരു പദ്ധതിയുണ്ടായിരുന്നു. ഇതു ഞാനും നീയും ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് പോലെയുള്ള പദ്ധതിയല്ല, നമുക്ക് അത് അപ്രധാനവും ചെറുതുമായി തോന്നും. എന്നാൽ താൻ തിരഞ്ഞെടുത്ത പദ്ധതിയിതാണ്. ഏകദേശം 2000 ബി സിയിൽ (ഏകദേശം 4000 വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ്) ഒരു മനുഷ്യനെയും തന്റെ കുടുഃബത്തെയും വിളിച്ച് അവനെയും അവന്റെ സന്തതികളെയും അനുഗ്രഹിക്കാം എന്ന് വാഗ്ദത്തം ചെയ്യുന്നതായിരുന്നു ഈ പദ്ധതി. വേദപുസ്തകം ഇതിനെ പറ്റി പറയുന്നത് ഇങ്ങനെ:

അബ്രഹാമിന് കൊടുത്ത വാഗ്ദത്തം

ദിയിൽ ദൈവം ആകാശവും ഭൂമിയും സൃഷ്ടിച്ചു.
2 ഭൂമി പാഴായും ശൂന്യമായും ഇരുന്നു; ആഴത്തിന്മീതെ ഇരുൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവു വെള്ളത്തിൻ മീതെ പരിവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
3 വെളിച്ചം ഉണ്ടാകട്ടെ എന്നു ദൈവം കല്പിച്ചു; വെളിച്ചം ഉണ്ടായി.
4 വെളിച്ചം നല്ലതു എന്നു ദൈവം കണ്ടു ദൈവം വെളിച്ചവും ഇരുളും തമ്മിൽ വേർപിരിച്ചു.
5 ദൈവം വെളിച്ചത്തിന്നു പകൽ എന്നും ഇരുളിന്നു രാത്രി എന്നും പേരിട്ടു. സന്ധ്യയായി ഉഷസ്സുമായി, ഒന്നാം ദിവസം.
6 ദൈവം വെള്ളങ്ങളുടെ മദ്ധ്യേ ഒരു വിതാനം ഉണ്ടാകട്ടെ; അതു വെള്ളത്തിന്നും വെള്ളത്തിന്നും തമ്മിൽ വേർപിരിവായിരിക്കട്ടെ എന്നു കല്പിച്ചു.
7 വിതാനം ഉണ്ടാക്കീട്ടു ദൈവം വിതാനത്തിൻ കീഴുള്ള വെള്ളവും വിതാനത്തിൻ മീതെയുള്ള വെള്ളവും തമ്മിൽ വേർപിരിച്ചു; അങ്ങനെ സംഭവിച്ചു.

ഉല്പത്തി 12:1-7

പ്രശ്നം നിറഞ്ഞ ജീവിതത്തിൽ നമുക്ക് പ്രത്യാശ നൽകുന്ന, നമ്മെ കരുതുന്ന ഒരു ദൈവം ഉണ്ടോ എന്ന് തന്നെ ചില ദിവസങ്ങളിൽ ചിന്തിക്കാറുണ്ട്. ഈ ചോദ്യം നമുക്ക് ഈ വിവരണത്തിൽ പരിശോധിക്കുവാൻ കഴിയും. ഇവിടെ ഒരു പ്രത്യേക വ്യക്തിയോട് വ്യക്തിപരമായ വാഗ്ദത്തം നൽകുന്നു, ഈ ഭാഗം നമുക്ക് പരിശോധിക്കാം. ‘നിന്റെ പേർ വലുതാക്കും‘ എന്ന അനുഗ്രഹം ദൈവം അബ്രഹാമിന് നേരിട്ട് നൽകുന്നത് ഇവിടെ വിവരിക്കുന്നു. 4000 വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം 21ആം നൂറ്റാണ്ടിലാണ് നാം ജീവിക്കുന്നത്. ചരിത്രത്തിൽ പ്രസിദ്ധമായ ഒരു നാമമാണ്  അബ്രഹാം/അബ്രാം. ഈ വാഗ്ദത്തം അക്ഷരംപ്രതി, ചരിത്രപരമായി തെളിയിക്കത്തക്കവണ്ണം വെളിപ്പെട്ടു.

200 – 100 ബി സി യിൽ  ചാവു കടൽ ചുരുളുകളിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച വേദപുസ്തകമാണ്  ഏറ്റവും ആദ്യത്തെ പ്രതി. അതിന്റെ അർത്ഥം ആ കാൽഘട്ടത്തിൽ നിന്ന് ഈ വാഗ്ദത്തം എഴുതപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ 200 ബി സിയിലും അബ്രഹാമിനെയും അവന്റെ പേരും വളരെ കുറച്ചു യെഹൂദന്മാർക്ക് മാത്രമെ അറിയാമായിരുന്നുള്ളു. ഇത് എഴുതപ്പെട്ടതിന് ശേഷമാണ്  ഈ വാഗ്ദത്തം നിറവേറിയത് എന്ന് നമുക്ക് മനസ്സിലാക്കുവാൻ സാധിക്കും. ഈ സംഭവത്തിൽ ‘നിറവേറിയതിനു‘ ശേഷമല്ല ഈ വാഗ്ദത്തം എഴുതപ്പെട്ടത്.

തന്റെ മഹാ രാജ്യത്തിലൂടെ….

തന്റെ നാമത്തെ ‘വലുതാക്കതക്കവണ്ണം‘ അബ്രഹാം തന്റെ ജീവിതത്തിൽ പ്രത്യേകമായി ഒന്നും ചെയ്തിരുന്നില്ല എന്നത് ആശ്ചര്യപ്പെടുത്തുന്നതാണ്. താൻ പ്രത്യേകതയുള്ളതൊന്നും എഴുതിയില്ല (വ്യാസ മഹാഭാരതം എഴുതിയത് പോലെ), പ്രത്യേകമായതൊന്നും പണിതില്ല (ഷാജഹാൻ താജ്മഹൽ പണിതതു പോലെ), വലിയ സൈനീക ബലത്തോടെ ഒരു സൈന്യത്തെ നയിച്ചിട്ടില്ല (ഭഗവത് ഗീതയിലെ അർജ്ജുനനെ പോലെ) ഒരു രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടി നയിച്ചിട്ടില്ല (മഹാത്മ ഗാന്ധിയെ പോലെ). ഒരു രാജാവിനെപ്പോലെ ഒരു രാജ്യം പോലും ഭരിച്ചിട്ടില്ല. വനാന്തരത്തിൽ കൂടാരം അടിച്ച് പ്രാർത്ഥിച്ച് ഒരു മകനെ നേടിയെടുത്തതല്ലാതെ ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല.

ആയിരം വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലത്തിലുള്ള ആരെയാണ് നിങ്ങൾ ഓർത്തിരിക്കുക എന്ന് ചോദിച്ചാൽ നിങ്ങൾ പറയും, രാജാക്കന്മാർ, സേനാധിപതികൾ, കവികൾ. എന്നാൽ ഇങ്ങനെയുള്ളവരുടെ പേരുകൾ എല്ലാം മറന്നു- എന്നാൽ വനാന്തരത്തിൽ തങ്ങി തന്റെ കുടുഃബത്തെ പോറ്റിയ വ്യക്തിയുടെ പേർ  ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്നു. താൻ പിതൃത്വം നൽകിയ രാജ്യം തന്റെ വിവരണങ്ങൾ ഓർത്തിരിക്കുകയും, പിന്നീട് തന്റെ സന്തതികൾ വലിയ ആളുകൾ ആകുകയും ചെയ്തതു കൊണ്ട് തന്റെ പേർ വലുതായി. ഇങ്ങനെ തന്നെയായിരുന്നു വാഗ്ദത്തവും. (“ഞാൻ നിന്നെ വലിയ ജാതിയാക്കും, ഞാൻ നിന്റെ പേർ വലുതാക്കും…“). വലിയ പ്രവർത്തി ഒന്നും തന്നെ ചെയ്യാതെ തന്റെ സന്തതികളെ കൊണ്ട് മാത്രം തന്റെ പേർ വലുതായ വേറെ ആരെയും എനിക്ക് ചരിത്രത്തിൽ നിന്ന് ഓർമ്മ വരുന്നില്ല.

വാഗ്ദത്തം ചെയ്തവന്റെ ഹിതപ്രകാരം

അബ്രഹാമിന്റെ സന്തതികളായ യെഹൂദന്മാർ നാം പറയുന്നത് പോലെ വലിയ രാഷ്ട്രം ഒന്നും ആയിരുന്നില്ല. മിസ്രയീമ്യരെ പോലെ സ്തംഭമോ, താജ്മഹൽ പോലെയുള്ള സ്തൂപങ്ങളോ പണിയുകയോ, ഗ്രീക്കുകാരെ പോലെ സാഹിത്യം എഴുതുകയോ, ബ്രിട്ടീഷ്കാരെ പോലെ രാജ്യങ്ങൾ പിടിച്ചടക്കുകയോ ചെയ്തില്ല. മറ്റ് രാജ്യങ്ങൾ എല്ലാം തങ്ങളുടെ സൈന്യബലം കൊണ്ട് അനേക രാജ്യങ്ങൾ പിടിച്ചടക്കി തങ്ങളുടെ അതിരുകൾ വിസ്താരപ്പെടുത്തി – എന്നാൽ യെഹൂദന്മാർ ഇതൊന്നും ചെയ്തില്ല. അവർക്ക് ലഭിച്ച നിയമങ്ങളും വേദപുസ്തകവും നിമിത്തമാണ് കീർത്തി നേടിയത്. അവരിൽ നിന്ന് ഉൽഭവിച്ച് വന്ന ചില പേരുകേട്ട വ്യക്തികൾ നിമിത്തം ആയിരകണക്കിന് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷവും അവർ വ്യത്യസ്തരായി അറിയപ്പെടുന്നു. അവർ ചെയ്ത ഒന്നും കൊണ്ടല്ല അവർ കീർത്തി കൊണ്ടത് എന്നാൽ അവർക്കും അവരിലൂടെയും ചെയ്ത കാര്യങ്ങൾ നിമിത്തമാണ്.

ഈ വാഗ്ദത്തം നിറവേറുവാൻ കാരണഭൂതനായ വ്യക്തിയെ പറ്റി നമുക്ക് നോക്കാം. അവിടെ ‘ഞാൻ ചെയ്യും…“ എന്ന് തീർത്ത് പറയുന്നു. ചരിത്രത്തിൽ അവരുടെ പെരുമ രേഖപ്പെടുത്തുന്നത് ഈ ഒരു സംഭവം കൊണ്ടാണ്. സൃഷ്ടിതാവാണ്  ഇതിനു കാരണം അല്ലാതെ ‘രാജ്യത്തിന്റെ‘ ശക്തിയോ ബലമോ അല്ല. യെഹൂദരുടെ രാജ്യമായ ഇസ്രയേലിലെ സംഭവങ്ങൾക്ക് മാദ്ധ്യമങ്ങൾ ഊന്നൽ കൊടുക്കുന്നു. എന്നാൽ ഇസ്രയേൽ പോലെ ഹംഗറി, നോർവെ, ബൊലീവ്യ എന്നീ രാജ്യങ്ങളെ കുറിച്ചുള്ള ന്യൂസ് നിങ്ങൾ കേൾക്കാറുണ്ടോ? എന്നാൽ 80 ലക്ഷം ജനങ്ങൾ മാത്രമുള്ള ഇസ്രയേൽ രാജ്യം ന്യൂസിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു.

പുരാതനമനുഷ്യനോട് പറഞ്ഞ വാഗ്ദത്തം അതേ പോലെ വിവരിക്കുവാൻ ചരിത്രത്തിലെ ഒരു സംഭവത്തിനും കഴിയുകയില്ല. ഈ മനുഷ്യൻ ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിച്ചതുകൊണ്ട് വാഗ്ദത്തം ഒരു പ്രത്യേക പാതയിലൂടെയാണ് പോയത്. ഈ വാഗ്ദത്തം നിറവേറാതെ പോയിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ചിന്തിക്കുക. എന്നാൽ ആയിരകണക്കിന് വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് ചെയ്ത വാഗ്ദത്തം ഇന്നും നിറവേറികൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഈ വാഗ്ദത്തം നിറവേറിയത് വാഗ്ദത്തം ചെയ്തവന്റെ അധികാരവും, ശക്തിയും കൊണ്ടാണ്.

ഭൂമിയെ ഇന്നും കുലുക്കുന്ന പ്രയാണം

ഈ ഭൂപടം അബ്രഹാമിന്റെ പ്രയാണ പാത കാണിക്കുന്നു

 “യഹോവ തന്നോട് കല്പിച്ചതുപോലെ അബ്രഹാം പുറപ്പെട്ടു“ എന്ന് വേദപുസ്തകം പറയുന്നു. (വാ 4). ഇന്നും ചരിത്രത്തിൽ കാണുന്നതുപോലെയും ഭൂപടത്തിൽ കാണിക്കുന്നത് പോലെ അവൻ യാത്ര പുറപ്പെട്ടു.

നമുക്കും  അനുഗ്രഹങ്ങൾ

ആ വാഗ്ദത്തം അവിടെ അവസാനിക്കുന്നില്ല, വേറെ ചിലതും വാഗ്ദത്തം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അബ്രഹാമിന് മാത്രമായിരുന്നില്ല അനുഗ്രഹം, കാരണം അതിൽ പിന്നെയും പറയുന്നു

 “നിന്നിൽ ഭൂമിയിലെ സകല വംശങ്ങളും അനുഗ്രഹിക്കപ്പെടും“

വാ. 4

ഞാനും നീയും ഇത് ശ്രദ്ധിക്കണം. നാം ആര്യൻ, ദ്രവീഡിയൻ, തമിഴൻ, നേപാളി, അല്ലെങ്കിൽ ഏതു ജാതിയായിരുന്നാലും, ഹിന്ദു, മുസ്ലീം, സിക്ക് ഏത് മതമായിരുന്നാലും പാവപ്പെട്ടവനോ, ധനവാനോ ആയിരുന്നാലും, രോഗിയോ ആരോഗ്യവാനോ ആയിരുന്നാലും, വിദ്യാഭ്യാസം ഉള്ളവരോ ഇല്ലാത്തവരോ ആയിരുന്നാലും ഭൂമിയിലെ സകല വംശങ്ങളിൽ  നാമും ഉൾപ്പെടുന്നു. അന്നു മുതൽ ഇന്നു വരെ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവർക്ക് ഈ അനുഗ്രഹം ഉണ്ട്. അതിന്റെ അർത്ഥം നമുക്കും ഉണ്ട്. എങ്ങനെ? എപ്പോൾ? ഏതു തരത്തിലുള്ള അനുഗ്രഹം? അത് ഇവിടെ വ്യക്തമല്ലെങ്കിലും നമ്മെ സ്വാധീനിക്കുന്ന എന്തോ ഒന്ന് ജനിക്കുന്നു.

അബ്രഹാമിന്  കൊടുത്ത വാഗ്ദത്തിന്റെ ആദ്യ ഭാഗം നിറവേറി എന്ന് ചരിത്രപരമായും, സാഹിത്യപരമായും തെളിയിച്ചു. നിനക്കും എനിക്കും ഉള്ള വാഗ്ദത്തവും നിറവേറും എന്നുള്ളതിന്റെ ഉറപ്പ് നമുക്ക് ഉണ്ടായി കൂടെ? ഈ വാഗ്ദത്തം സത്യം എന്നുള്ളത് മാറിപോകാത്തതും സർവ്വസാധാരണവുമാണ്. ഈ വാഗ്ദത്തിന്റെ സത്യം മനസ്സിലാക്കുവാൻ നാം അതിന്റെ പൂട്ട് അഴിക്കണം. ഈ വാഗ്ദത്തം നമ്മെ എങ്ങനെ ‘സ്പർശിക്കും‘ മനസ്സിലാക്കുവാൻ നമുക്ക് ജ്ഞാനം ആവശ്യമാണ്. അബ്രഹാമിന്റെ പ്രയാണം നാം മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ ഈ ജ്ഞാനം നമുക്ക് ലഭിക്കുന്നു. ഈ അസാമാന്യനായ മനുഷ്യനെ തുടർന്നാൽ ലോകം ലഭിക്കുവാൻ പ്രയാസപ്പെടുന്ന മോക്ഷത്തിലേക്കുള്ള താക്കോൽ നമുക്ക് ലഭിക്കും.

സംസ്കൃതം എബ്രായ വേദങ്ങളുടെ സാമ്യത: എന്തുകൊണ്ട്?

സംസ്കൃത വേദത്തിലെ മനുവിന്റെ വിവരണവും എബ്രായ വേദത്തിലെ നോഹയുടെ വിവരണവും തമ്മിലുള്ള സാമ്യത നാം കണ്ടു. തുടർന്ന് നാം കാണാൻ പോകുന്ന സാമ്യത അധികം ആഴമേറിയതാണ്. സമയത്തിന്റെ സായാഹ്നത്തിൽ ഒരു പുരുഷൻ യാഗമാക്കപ്പെടും എന്ന വാഗ്ദത്തവും എബ്രായ വേദത്തിലെ ഉല്പത്തിയിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന സന്തതിയുടെ വാഗ്ദത്തവും തമ്മിൽ വളരെ സാമ്യം ഉണ്ട്. എന്തു കൊണ്ടാണ് ഈ സാമ്യതകൾ? യാദൃശ്ചീകമാണോ? ഒരു വിവരണത്തിൽ നിന്ന് മറ്റേതിലേക്ക് ആരെങ്കിൽ പകർത്തിയതാണോ? ഇവിടെ ഒരു സൂചന നൽകപ്പെടുന്നു.  

ബാബേൽ കോട്ട – പ്രളയത്തിനു ശേഷം

വേദപുസ്തകത്തിൽ നോഹയെകുറിച്ചുള്ള വിവരണത്തിനു ശേഷം തന്റെ മൂന്ന് പുത്രന്മാരെ കുറിച്ചു പറയുന്നു, „അവരിൽനിന്നാകുന്നു ജലപ്രളയത്തിന്റെശേഷം ഭൂമിയിൽ ജാതികൾ പിരിഞ്ഞുപോയതു.” (ഉല്പത്തി 10: 32). മനുവിന് മൂന്നു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നും അവരിൽ നിന്നാണ് ഭൂമിയിലെ മനുഷ്യർ എല്ലാം വരുന്നത് എന്നും സംസ്കൃത വേദത്തിൽ പറയുന്നു. എന്നാൽ എങ്ങനെയാണ് ഈ “പിരിച്ചിൽ“ ഉണ്ടായത്?

നോഹയുടെ മൂന്നു പുത്രന്മാരുടെ പേരുകളുടെ പട്ടിക പുരാതന എബ്രായ വേദങ്ങളിൽ കൊടുത്തിരിക്കുന്നു – മുഴുവൻ പട്ടിക ഇവിടെ കൊടുക്കുന്നു. ‘ഭൂമിയിൽ പെരുകുവാൻ‘ കല്പിച്ച ദൈവത്തിന്റെ (പ്രജാപതി)  വഴികൾ ഈ സന്തതികൾ എങ്ങനെ അനുസരിച്ചില്ല എന്ന് ഇവിടെ വിവരിക്കുന്നു.(ഉല്പത്തി 9:1) പകരം ഈ ജനം കോട്ട പണിയുവാൻ ഒരുമിച്ചു നിന്നു. അത് നിങ്ങൾക്ക് ഇവിടെ വായിക്കാം. ഈ കോട്ട ആകാശത്തോളം എത്തി (ഉല്പത്തി 11: 4), ഇതിന്റെ അർത്ഥം സൃഷ്ടിതാവിനെ ആരാധിക്കുന്നതിന് പകരം സൂര്യനെയും, ചന്ദ്രനെയും, ഗോളങ്ങളെയും ആരാധിക്കുക എന്ന ഉദ്ദേശത്തോട് കൂടെയാണ് നോഹയുടെ സന്തതികൾ ഈ കോട്ട പണിതത്. നക്ഷത്രങ്ങളെ ആരാധിക്കുന്ന രീതികൾ തുടങ്ങിയത് മെസപത്തോമ്യയിൽ (ഈ സന്തതികൾ ജീവിച്ചിരുന്ന സ്ഥലം) നിന്നാണെന്ന് എല്ലാവർക്കും അറിയാം, പിന്നീട് ബാക്കിയുള്ള സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് ഇത് പടർന്നു.

സൃഷ്ടിതാവിനെ ആരാധിക്കുന്നതിന് പകരം നമ്മുടെ പൂർവ്വ പിതാക്കന്മാർ നക്ഷത്രങ്ങളെ ആരാധിച്ചു. ഈ ക്രമം കെട്ട ആരാധന മറിച്ചു കളയുവാൻ . സൃഷ്ടിതാവായ ദൈവം തീരുമാനിച്ചു എന്ന് ഈ വിവരണത്തിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നു.

അവർ തമ്മിൽ ഭാഷതിരിച്ചറിയാതിരിപ്പാൻ അവരുടെ ഭാഷ കലക്കി കളയുവാൻ

ഉല്പത്തി 11: 7

ഈ കാരണം കൊണ്ട് നോഹയുടെ സന്തതികൾക്ക് അവർ തമ്മിൽ സംസാരിക്കുന്നത് മനസ്സിലാകാതെയായി. ഈ വിധത്തിൽ സൃഷ്ടിതാവ് അവരെ

ഭൂമിയിൽ മുഴുവൻ ചിതറിച്ച് കളഞ്ഞു

ഉല്പത്തി 11: 8

ഒരിക്കൽ, ഇവർ തമ്മിൽ സംസാരിക്കുന്നത് മനസ്സിലാകുവാൻ കഴിയാതെ വന്നപ്പോൾ, തങ്ങളുടെ ഭാഷ സംസാരിക്കുന്നവരുമായി അവർ മാറി പാർത്തു, അങ്ങനെ അവർ ചിതറി പോയി. ഇന്ന് ഈ ലോകത്തിലെ ജനങ്ങൾ എന്തു കൊണ്ടാണ് വിവിധ ഭാഷകൾ സംസാരിക്കുന്നത് എന്ന് ഇതിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കുവാൻ സാധിക്കും. ഓരോ കൂട്ടരും മെസപത്തോമ്യയിൽ നിന്ന് (ഇത് ചിലപ്പോൾ അനേക കാലഘട്ടങ്ങൾ എടുത്തു കാണും) ഇന്ന് പാർക്കുന്ന ദേശത്തേക്ക് മാറി പാർത്തവരാണ്. ആയതിനാൽ അവരുടെ ചരിത്രങ്ങൾ ഇവിടെ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായിരിക്കും. എന്നാൽ എല്ലാ ഭാഷക്കാരുടെയും ഈ സംഭവം വരെയുള്ള ചരിത്രം ഒന്നു തന്നെയാണ്. പുരുഷന്റെ യാഗത്തിലൂടെയുള്ള മോക്ഷം, മനുവിന്റെ (നോഹ) കാലത്തെ ജലപ്രളയം എന്നീ സംഭവങ്ങൾ ഈ പൊതു ചരിത്രത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. സംസ്കൃത വേദങ്ങളിലും എബ്രായ വേദങ്ങളിലും (മോശെയുടെ തോറ അല്ലെങ്കിൽ നിയമം) ഈ സംഭവങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.

ലോകമെമ്പാടുമുള്ള വിവിധ പ്രളയങ്ങളുടെ വിവർണം

പുരാതന എബ്രായ വേദത്തിലും സംസ്കൃത വേദത്തിലും മാത്രമല്ല പ്രളയത്തിന്റെ വിവരണം ഉള്ളത് എന്നത് രസകരമായ കാര്യമാണ്. വിവിധ ജനകൂട്ടങ്ങളുടെ ചരിത്രത്തിൽ ഒരു മഹാ പ്രളയത്തെ പറ്റി ഓർക്കുന്നുണ്ട്. താഴെ കൊടുത്തിരിക്കുന്ന ചാർട്ട് അത് വിവരിക്കും.

Flood accounts from cultures around the world compared to the flood account in the Bible

ലോകത്തിലെ വിവിധ സംസ്കാരങ്ങളിലെ പ്രളയ വിവരണം വേദപുസ്തകത്തിലെ പ്രളയ വിവരണവുമായി ഒത്തു നോക്കുമ്പോൾ

എല്ലാ ഭൂഖ്ണ്ഡത്തിലും പാർക്കുന്ന വിവിധ ഭാഷക്കാരെ മുകളിലത്തെ നിരയിൽ കാണിച്ചിരിക്കുന്നു. എബ്രായ പ്രളയ വിവരണം അവരുടെ പ്രളയ വിവരണത്തിൽ ഉൾകൊള്ളിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്ന് ഓരോ സെല്ലുകളിലും (ചാർട്ടിന്റെ ഇടത്തു ഭാഗത്തുള്ള പട്ടിക) കാണിക്കുന്നു. അവരുടെ പ്രളയ വിവരണത്തിൽ ഉണ്ടെങ്കിൽ കറുത്ത സെല്ലുകൾ ഇല്ലെങ്കിൽ വെളുത്ത സെല്ലുകൾ. മിക്കവാറും എല്ലാ കൂട്ടർക്കും, ഈ പ്രളയം സൃഷ്ടിതാവിന്റെ ഒരു ന്യായവിധിയായിരുന്നു എന്നും അവരിൽ കുറച്ചു പേർ ഒരു പെട്ടകത്തിൽ കയറി രക്ഷപെട്ടു എന്ന ഒരു ‘ഓർമ്മ‘ എങ്കിലും  ഉണ്ട്. മറ്റ് വാക്കുകളിൽ പറഞ്ഞാൽ പ്രളയ വിവരണം സംസ്കൃത എബ്രായ വേദങ്ങളിൽ മാത്രമല്ല ഉള്ളത്, മറിച്ച് എല്ലാ ഭൂഖണ്ഡത്തിലും, ഭൂമിയിലും ഉള്ള വിവിധ ചരിത്രങ്ങളിൽ ഇത് രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. അങ്ങനെയെങ്കിൽ ഈ സംഭവം വളരെ പുരാതനമെ നടന്നതാണെന്ന് മനസ്സിലാകുന്നു.

ഹിന്ദി കലണ്ടറിന്റെ വിവരണം

hindu-calendar-panchang

ഹിന്ദി കലണ്ടർ – മാസത്തിലെ ദിവസങ്ങൾ മുകളിൽ നിന്ന് താഴെ വരെ കൊടുത്തിരിക്കുന്നു, ആഴ്ചയിൽ ഏഴ് ദിവസം ഉണ്ട്

ഈ പുരാതന ഓർമ്മയുടെ തെളിവാണ് ഹിന്ദി കലണ്ടറിന്റെയും പാശ്ചാത്യ കലണ്ടറിന്റെയും വ്യത്യാസവും സാമ്യവും. മിക്കവാറും എല്ലാ ഹിന്ദി കലണ്ടറുകളിലും ദിവസം മുകളിൽ നിന്ന് താഴേക്കാണ്  എഴുതിയിരിക്കുന്നത്, അല്ലാതെ പാശ്ചാത്യ കലണ്ടറിന്റെ രീതി പോലെ ഇടത്തു നിന്ന് വലത്തോട്ട് അല്ല. ഇന്ത്യയിലെ ചില കലണ്ടറുകളിൽ ഹിന്ദി അക്കങ്ങളാണ് (१, २,  ३ …) ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്, എന്നാൽ ചിലതിൽ പാശ്ചാത്യ അക്കങ്ങൾ (1, 2, 3…) ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഒരു കലണ്ടറിൽ ഇതാണ് ‘ശരി‘ എന്നുള്ളത് ഒന്ന് ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ട് ഈ വ്യത്യാസം നാം പ്രതീക്ഷിക്കണം. എന്നാൽ എല്ലാ കലണ്ടറുകൾക്കും ഒരു സാമ്യം ഉണ്ട്. പാശ്ചാത്യ കലണ്ടർ പോലെ തന്നെ ഹിന്ദി കലണ്ടറിലും ആഴ്ചയിൽ 7- ദിവസം ഉണ്ട്. എന്തുകൊണ്ട്? പാശ്ചാത്യ കലണ്ടർ പോലെ തന്നെ എന്തു കൊണ്ടാണ് കലണ്ടറുകൾ മാസങ്ങളായും വർഷങ്ങളായും തിരിച്ചിരിക്കുന്നത് എന്ന് നമുക്കറിയാം. ഭൂമി സൂര്യന് ചുറ്റും, ചന്ദ്രൻ ഭൂമിക്ക് ചുറ്റുമുള്ള പ്രദക്ഷിണത്തെ ആസ്പദമാക്കിയാണ് മാസവും വർഷവും നിശ്ചയിക്കുന്നത്. ഇത് ഖഗോളശാസ്ത്രസംബന്ധമായി എല്ലാവർക്കും ഒരേ അടിസ്ഥാനം നൽകുന്നു. എന്നാൽ 7-ദിവസം എന്ന സമയം ഖഗോളശാസ്ത്രസംബന്ധമായി ഇല്ല. ഇത് ഒരു പുരാതന സംസ്കാരത്തിൽ നിന്ന് വന്നതാണ് (എത്ര പഴക്കമുള്ള സംസ്കാരം എന്ന് ആർക്കും അറിയില്ല).

…കൂടാതെ ബുദ്ധമത തായി കലണ്ടർ

thai_lunar_calendar

തായി കലണ്ടർ ഇടത്തു നിന്ന് വലത്തോട്ടാണ് പോകുന്നത്, എന്നാൽ പാശ്ചാത്യ കലണ്ടറിൽ നിന്നും വർഷത്തിനു വ്യത്യാസം ഉണ്ട് – ആഴ്ചയിൽ ഏഴു ദിവസം തന്നെ ഉണ്ട്

ഒരു ബുദ്ധമത രാജ്യമായതു കൊണ്ട്, തായിലന്റ് ബുദ്ധന്റെ കാലത്ത് നിന്നാണ് അവരുടെ വർഷം കണക്കു കൂട്ടിയിരിക്കുന്നത്, ആയതിനാൽ പാശ്ചാത്യ കലണ്ടറിനെക്കാൾ 543 വർഷം മുമ്പിലാണ് തായി കലണ്ടർ. (അതായത് 2019 അവരുടെ 2562 ആണ് – തായി കലണ്ടറിൽ). എന്നാൽ, അവർ പിന്നെയും ആഴ്ചയിൽ ഏഴ് ദിവസം ഉള്ള കലണ്ടർ തന്നെയാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ഇത് അവർക്ക് എവിടെ നിന്ന് കിട്ടി. 7-ദിവസം എന്ന സമയം ഖഗോളശാസ്ത്രസംബന്ധമായി ഇല്ലാതിരിന്നിട്ടും വിവിധ രാജ്യങ്ങളുടെ വ്യത്യസ്തമായ കലണ്ടറുകൾ ആഴ്ചയിൽ ഏഴ് ദിവസം എന്ന കാര്യത്തിൽ ഒരേ പോലെയാണ്.

ആഴ്ചയെ കുറിച്ച് പുരാതന ഗ്രീക്കുകാരുടെ സാക്ഷ്യം

പുരാതന ഗ്രീക്കുകാരുടെ കലണ്ടറിലും ആഴ്ചയിൽ 7 ദിവസം ഉണ്ടായിരുന്നു

ഏകദേശം 400 ബി സി യിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന പുരാതന ഗ്രീക്ക് ഫിസിഷ്യൻ ഹിപ്പൊക്രറ്റസ് ആധുനിക വൈദ്യ ശാസ്ത്രത്തിന്റെ പിതാവെന്നാണ്  അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. തന്റെ വൈദ്യ ശാസ്ത്രപരമായ വീക്ഷണങ്ങൾ എഴുതിയ പുസ്തകങ്ങൾ ഇന്നും സൂക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. സമയത്തിന്റെ ഘടകമായി താൻ ‘ആഴ്ചയാണ്‘ ഉപയോഗിച്ചത്. പകർന്ന് കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു രോഗത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങളെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞപ്പോൾ താൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു,

ഏഴു നാളുകളിലെ നാലാം ദിനം സൂചകമാണ്; എട്ടാമത്തെ ദിനം രണ്ടാമത്തെ ആഴ്ചയുടെ തുടക്കമാണ്; രണ്ടാമത്തെ ആഴ്ചയിലെ നാലാമത്തെ ദിനമായ പതിനൊന്നാം ദിവസം സൂചകമാണ്; പിന്നെയും പതിനാലാമത്തെ നാളിൽ നിന്ന് നാലാമത്തേതും, പതിനൊന്നാം നാളിൽ നിന്ന് ഏഴാമത്തെ ദിവസമായ പതിനേഴാം നാളും സൂചകമാണ്.

ഹിപ്പൊക്രറ്റസ് അഫോറിസംസ്. #24

350 ബി സി യിൽ അരിസ്ടോട്ടിൽ തന്റെ പുസ്തകങ്ങളിൽ സമയത്തിന്റെ ഘടകമായി ‘ആഴ്ചയാണ്‘ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഉദാഹരണത്തിന്,

ഭൂരിപക്ഷം ശൈശവ മരണവും കുട്ടിക്ക് ഒരാഴ്ചയാകുന്നത് മുമ്പാണ് സംഭവിക്കുന്നത്. ആയതിനാൽ, സാധാരണയായി ഈ ഒരാഴ്ച കഴിയുമ്പോൾ കുഞ്ഞിന് പേരിടും, കാരണം കുഞ്ഞ് ജീവിച്ചിരിക്കുവാനുള്ള സാദ്ധ്യതകൾ ഏറെയാണ്.

അരിസ്ടോട്ടിൽ, മൃഗങ്ങളുടെ ചരിത്രം, ഭാഗം 12, 350 ബി സി

ഇന്ത്യയിൽ നിന്നും, തായിലന്റിൽ നിന്നും വളരെ വിദൂരമായ പുരാതന ഗ്രീക്ക് എഴുത്തുകാർക്ക് ‘ആഴ്ച‘ എന്ന ചിന്ത എങ്ങനെ വന്നു? തങ്ങളുടെ വായനക്കാർക്ക് ‘ആഴ്ച‘ എന്താണ് എന്ന് മനസ്സിലാകും എന്ന ചിന്തയിലാണ് അവർ എഴുതുന്നത്. ആഴ്ചയിൽ ഏഴു ദിവസം എന്ന കാര്യം സ്ഥാപിച്ച ഒരു ചരിത്ര സംഭവം (അവർ ഈ സംഭവം മറന്നു പോയെങ്കിലും) എല്ലാ സംസ്കാരങ്ങളിലും ഉണ്ട്.

ലോകത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ സൃഷ്ടിപ്പ് എന്ന ഒരു സംഭവം എബ്രായ വേദങ്ങളിലും ഉണ്ട്. ഈ വിവരണത്തിൽ സൃഷ്ടിതാവ് ലോകത്തെയും ആദിമ മനുഷ്യനെയും സൃഷിച്ചത് ഏഴു ദിവസം കൊണ്ടാണ്. (6 ദിവസം പ്രവർത്തിച്ചു, എഴാം നാൾ സ്വസ്ഥമായിരുന്നു) ആയതിനാൽ ആദിമ മനുഷ്യൻ ആഴ്ചയിൽ 7 ദിവസം എന്ന സമയ ഘടകം തങ്ങളുടെ കലണ്ടറിൽ ഉപയോഗിച്ചു. ഇതിനു ശേഷം അവരുടെ ഭാഷ കലക്കപ്പെടുകയും അവർ ചിതറിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ ‘ചിതറിക്കപ്പെടലിന്‘ മുമ്പ് നടന്ന പ്രധാന സംഭവങ്ങളായ വരാൻ പോകുന്ന യാഗത്തിന്റെ വാഗ്ദത്തം, മഹാ പ്രളയത്തിന്റെ വിവരണം, 7 ദിവസമുള്ള ആഴ്ച എന്നിവ പല ഭാഷക്കാരും ഓർത്തിരിക്കുന്നു. ഈ ഓർമ്മകൾ എല്ലാം ആദിമ മനുഷ്യന്റെ ജീവനുള്ള സത്യങ്ങളും, വേദങ്ങളിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിലെ സാക്ഷ്യങ്ങളുമാണ്. ഇത് എബ്രായ സംസ്കൃത വേദങ്ങളുടെ സാമ്യം ശരിയായി വിവരിക്കുന്നു. ഇന്ന് പലരും ഈ പുരാണ എഴുത്തുകൾ അന്ധവിശ്വാസപരമായ പുരാണങ്ങളായി കണക്കാക്കുന്നു, എന്നാൽ ഈ സാമ്യത കാണുമ്പോൾ അതിനെ പറ്റി ചിന്തിക്കേണ്ടത് ആവശ്യമാണ്.

ആദിമ മനുഷ്യന് സൃഷ്ടിതാവിൽ നിന്ന് മോക്ഷം എന്ന വാഗ്ദത്തം ഉൾപ്പെടെയുള്ള പൊതു ചരിത്രം ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ ഈ വാഗ്ദത്തം എങ്ങനെ നിറവേറും? ഭാഷ കലക്കപ്പെട്ട് ചിതറിക്കപ്പെട്ടതിന് ശേഷം ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു വിശുദ്ധ മനുഷ്യനെ കുറിച്ചുള്ള വിവരണം നാം തുടരും. അത് നാം അടുത്തതായി നോക്കും.

 [ചൈന ഭാഷയിലുള്ള കാലിഗ്രാഫിയിലൂടെ പുരാതന ഓർമ്മകളുടെ സാമ്യത കൂടുതൽ മനസ്സിലാക്കുവാനായി ഇവിടെ കാണുക]

മനുഷ്യകുലം എങ്ങനെ മുമ്പോട്ട് പോയി? മനുവിന്റെ (അല്ലെങ്കിൽ നോഹ) ജീവിത ചരിത്രത്തിൽ നിന്നുള്ള പാഠം

മനുഷ്യ ചരിത്രത്തിന്റെ ആദ്യം തന്നെ മോക്ഷം എന്ന വാഗ്ദത്തം നൽകിയതിനെ പറ്റി നാം മുമ്പെ കണ്ടു.  നമ്മെ തെറ്റിലേക്ക് നയിക്കുന്നത് ഒന്നുണ്ടെന്ന് നാം ഇതിനു മുമ്പ് കണ്ടു. നമ്മിൽ നിന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന ധാർമ്മീകത എന്ന ലക്ഷ്യത്തിൽ നിന്ന് നാം തെറ്റി പോകുന്നു, അത് ഉള്ളിലെ മനുഷ്യനിൽ പോലും വെളിപ്പെട്ട് വരുന്നു. ദൈവം (പ്രജാപതി) സൃഷ്ടിച്ച നമ്മുടെ യഥാർത്ഥ രൂപം നശിച്ച് പോയിരിക്കുന്നു. കഴുകൽ, പ്രാർത്ഥന മുതലായ അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ കൊണ്ട് നാം എത്ര കഠിന പ്രയത്നം ചെയ്താലും നമ്മുടെ അതിക്രമങ്ങൾ നിമിത്തം ഈ കഴുകൽ നമുക്ക് പോരാതെ വരുന്നു. സത്യസന്ധമായ ജീവിതം നയിക്കുവാനുള്ള വ്യഗ്രതയിൽ നാം പലപ്പോഴും ക്ഷീണിതരാകുന്നു.  

അളവില്ലാതെ അധർമ്മം വർദ്ധിച്ചാൽ കാര്യങ്ങൾ ക്ഷയിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കും. ഇത് മനുഷ്യ ചരിത്രത്തിന്റെ ആദിയിൽ തന്നെ സംഭവിച്ചതാണ്. വേദപുസ്തകത്തിന്റെ ആദ്യ അദ്ധ്യായങ്ങളിൽ ഇത് എങ്ങനെ സംഭവിച്ചു എന്ന് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ശതപഥബ്രാഹ്മണത്തിൽ ഇതെ സംഭവം വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്. മനു എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഇന്നത്തെ മനുഷ്യകുലത്തിന്റെ പൂർവ്വപിതാക്കന്മാർ തങ്ങളുടെ അധർമ്മം നിമിത്തം ജലപ്രളയം എന്ന ന്യായവിധി ഒരു വലിയ പെട്ടകത്തിന് അകത്തു കയറി അതിജീവിച്ചതിനെപറ്റി ഇതിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇന്നത്തെ മനുഷ്യ കുലം ഈ മനുഷ്യന്റെ പിൻ ഗാമികളാണെന്ന് വേദപുസ്തകവും സംസ്കൃത വേദങ്ങളും ഒരു പോലെ വിവരിക്കുന്നു.

ആദിമ മനു – മനുഷ്യൻ എന്ന വാക്ക് ഇതിൽ നിന്ന് ഉളവായി

യേശു ക്രിസ്തുവിന്റെ(യേശു സത്സങ്ങ്) കാലത്ത് ജീവിച്ചിരുന്ന ടെസിറ്റസ് എന്ന റോമൻ ചരിത്രകാരൻ ജെർമേനിയ എന്ന ജെർമനിക്കാരുടെ ചരിത്ര പുസ്തകം എഴുതി. അതിൽ അദ്ദേഹം ഇങ്ങനെ എഴുതി

ഭൂമി ദൈവമായ ട്യുസ്റ്റോയെയും തന്റെ മകനായ മന്നൂസിനെയും അവരുടെ രാജ്യത്തിന്റെ പിതാക്കന്മാരായും സ്ഥാപകന്മാരായുമാണ് അവരുടെ ചരിത്രത്തിൽ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. മന്നൂസിന് മൂന്ന് മക്കളാണ് ഉള്ളത്, അവരുടെ പേരിൽ അനേകയാളുകൾ അറിയപ്പെടുന്നു

ടേസിറ്റസ്, ജെർമേനിയ അദ്ധ്യായം 2, 100 എ ഡിയിൽ എഴുതിയത്

മന്നൂസ് എന്ന പുരാതന ജെർമൻ വാക്ക് പ്രോട്ടോ-ഇൻഡൊ-യുറോപ്പ്യൻ വാക്ക് “മനൂ“ (സംസ്കൃതം മനൂ, അവേസ്തൻ മനു)എന്ന വാക്കിൽ നിന്നാണ് വരുന്നത് എന്നാണ് എഴുത്തുകാർ പറയുന്നത്. വേദപുസ്തകത്തിലും ശതപഥബ്രാഹ്മണത്തിലും നമ്മുടെ പൂർവ്വപിതാവ് എന്ന് പറയുന്ന മനു എന്ന പദത്തിൽ നിന്നാണ് ഇംഗ്ലീഷിലെ ‘മാൻ‘ (man) അല്ലെങ്കിൽ മനുഷ്യൻ എന്ന പദം വന്നിരിക്കുന്നത്ǃ ശതപഥബ്രാഹ്മണത്തി നിന്ന് ഈ വ്യക്തിയെ പറ്റി ചുരുക്കത്തിൽ നോക്കാം. കഥയുമായി വ്യത്യാസം ഉള്ള ചില വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ ഉണ്ട്, ആയതിനാൽ ചില പൊതുവായ കാര്യങ്ങൾ വിവരിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

സംസ്കൃത വേദങ്ങളിൽ മനുവിനെ കുറിച്ചുള്ള വിവരണങ്ങൾ

സത്യം അന്വേഷിക്കുന്ന നീതിമാനായ മനുഷ്യനായിരുന്നു വേദങ്ങളിലെ മനു. മനു വളരെ വിശ്വസ്തൻ ആയിരുന്നത് കൊണ്ട് സത്യവ്രത (“സത്യം എന്ന വ്രതം ഉള്ളവൻ“) എന്നായിരുന്നു താൻ ആദ്യം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്.

ശതപഥബ്രാഹ്മണപ്രകാരം വരുന്ന ജലപ്രളയത്തെ കുറിച്ച് മനുവിന് ഒരു അവതാരം മുന്നറിയിപ്പ് നൽകിയിരുന്നു. താൻ നദിയിലെ വെള്ളത്തിൽ കൈ കഴുകി കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ ഈ അവതാരം ശപരി എന്ന ചെറു മീനായിട്ടാണ് ആദ്യം വന്നത്. ഈ ചെറു മീൻ തന്നെ രക്ഷിക്കുവാൻ മനുവിനോട് അപേക്ഷിച്ചു. ദയ കാണിച്ച് മനു അതിനെ ഒരു വെള്ളകുപ്പിയിൽ ഇട്ടു. ആ മീൻ വളർന്നു കൊണ്ടെയിരുന്നതിനാൽ മനു അതിനെ ഒരു പാത്രത്തിലാക്കി, പിന്നീട് അതിനെ ഒരു കിണറ്റിൽ ഇട്ടു. മീൻ പിന്നെയും വളർന്നു കൊണ്ടിരുന്നതിനാൽ അവൻ അതിനെ ഒരു വലിയ ടാങ്കിൽ ഇട്ടു. ഈ ടാങ്കിന് 25 കി.മി.  സമനിരപ്പിൽ നിന്ന് ഉയരവും 13 കി.മി. വീതിയുമുണ്ടായിരുന്നു. ആ മീനിന് സ്ഥലം പോരാതെ വന്നപ്പോൾ അവൻ അതിനെ ഒരു നദിയിൽ ഇട്ടു, അതും പോരാതെ വന്നപ്പോൾ അതിനെ സമുദ്രത്തിൽ ഇട്ടു, ആ സമുദ്രം നിറയത്തക്കവണ്ണം അത് വളർന്നു.

അപ്പോഴാണ് ഈ അവതാരം എല്ലാം നശിപ്പിക്കുന്ന ജലപ്രളയം വരുന്നെന്ന് മനുവിന് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകിയത്. അപ്പോൾ മനു തനിക്കും തന്റെ കുടുഃബത്തിനും, ഭൂമിയിൽ പിന്നെയും പെരുകേണ്ടതിന് എല്ലാ തരത്തിലുള്ള മൃഗങ്ങളിൽ ഈരണ്ടെണ്ണത്തിനു പാർക്കേണ്ടതിന് വലിയ ഒരു പെട്ടകം ഉണ്ടാക്കി, കാരണം പ്രളയത്തിന് ശേഷം ഈ ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യരും മൃഗങ്ങളും പെരുകി നിറയേണ്ടതുണ്ട്. ജലപ്രളയ സമയത്ത് മനു പെട്ടകം ഒരു അവതാരമായ ഈ മീനിന്റെ കൊമ്പിന്മേൽ കെട്ടി. പ്രളയം തീർന്നതിന് ശേഷം അവരുടെ പെട്ടകം ഒരു പർവ്വതത്തിന്മേൽ ഉറച്ചു. ഇതിന് ശേഷം അവൻ പർവ്വതത്തിൽ നിന്നിറങ്ങി തങ്ങളെ വിടുവിച്ചതിന് യാഗം കഴിച്ചു. ഇന്ന് ഈ ഭൂമിയിൽ ഉള്ള എല്ലാ മനുഷ്യരും തന്റെ പിൻ ഗാമികളാണ്.

വേദപുസ്തകത്തിൽ നോഹയെപറ്റിയുള്ള വിവരണങ്ങൾ

വേദപുസ്തകത്തിലും ഇതേ കാര്യമാണ് വിവരിച്ചിരിക്കുന്നത്, എന്നാൽ ഈ വിവരണത്തിൽ മനുവിന്റെ പേര് ‘നോഹ‘ എന്നാണ്. നോഹയെകുറിച്ചും ജലപ്രളയത്തെകുറിച്ചും വേദപുസ്തകത്തിൽ നിന്ന് കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾക്ക് ഇവിടെ അമർത്തുക. സംസ്കൃത വേദത്തിലും വേദപുസ്തകത്തിലും കൂടാതെ വിവിധ മതങ്ങളുടെയും, സംസ്കാരങ്ങളുടെയും ചരിത്രത്തിലും ഈ വിവരണം കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. പ്രളയ കാലത്ത് ഉണ്ടായ ഊറലായ പാറകൾ കൊണ്ട് ഈ ലോകം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ആയതിനാൽ നരവംശശാസ്‌ത്രപരമായ തെളിവുകളായി ഈ ശാരീരികമായ തെളിവുകൾ നമുക്കുണ്ട്. ഈ വിവരണത്തിൽ നാം ശ്രദ്ധിക്കതക്കവണ്ണം എന്തു പാഠമാണ് ഇതിലുള്ളത്?

വിട്ടു പോയതും ലഭിക്കുന്നതുമായ കരുണയും

പാപത്തെ, പ്രത്യേകാൽ നാം ചെയ്ത പാപത്തെ ദൈവം ന്യായം വിധിക്കുമോ എന്ന ചോദ്യത്തിന് ഉള്ള ഉത്തരം മിക്കവാറും ഇതായിരിക്കും, “ദൈവം കരുണാമയനും ദയയുള്ളവനുമാകകൊണ്ട് എന്നെ അവൻ ന്യായം വിധിക്കുകയില്ല, ആയതിനാൽ ന്യായവിധിയെ കുറിച്ച് എനിക്ക് ഭാരമില്ല.“ നോഹയുടെ (മനു) വിവരണം നമ്മെ ഇതിനെ പറ്റി വീണ്ടും ചിന്തിക്കുവാൻ ഇടവരുത്തും. ഭൂമി മുഴുവൻ (നോഹയും തന്റെ കുടുഃബവും ഒഴിച്ച്) ഈ ന്യായവിധിയിൽ നശിച്ചു പോയി. അപ്പോൾ അവന്റെ കരുണ എവിടെയായിരുന്നു? ആ പെട്ടകത്തിൽ കയറുന്നവർക്ക് മാത്രമേ കരുണ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. 

ദൈവം തന്റെ കരുണയിൽ, ആർക്കും ലഭ്യമാകുന്ന പെട്ടകം നൽകി. ആരെല്ലാം ഈ പെട്ടകത്തിൽ കയറിയാലും അവർക്ക് കരുണയും വരുന്ന പ്രളയത്തിൽ നിന്ന് വിടുതലും ലഭിക്കും. വരുന്ന പ്രളയത്തെ കുറിച്ച് എല്ലാവരും അവിശ്വസിച്ചു എന്നായിരുന്നു മുഖ്യ പ്രശ്നം. അവർ നോഹയെ കളിയാക്കുകയും, ആ ന്യായവിധി നടക്കും എന്ന് വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്തില്ല. ആയതിനാൽ അവർ ജലപ്രളയത്തിൽ നശിച്ച് പോയി. അവർ ആ പെട്ടകത്തിൽ കയറിയിരുന്നെങ്കിൽ ന്യായവിധിയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുമായിരുന്നു.

അന്ന് ജീവിച്ചിരുന്നവർ ഒരു മലയിലോ, ഉയർന്ന കെട്ടിടത്തിലോ, ചങ്ങാടത്തിലോ കയറി രക്ഷപെടാം എന്ന് കരുതിയിരുന്നു. എന്നാൽ ന്യായവിധിയുടെ വലിപ്പത്തെയും, ശക്തിയെയും അവർ തരം താഴ്ത്തി കളഞ്ഞു. ‘നല്ല ചിന്തകൾ‘ അവരെ ന്യായവിധിയിൽ നിന്ന് വിടുവിക്കുകയില്ല, അവരെ നന്നായി കരുതുന്ന – പെട്ടകം തന്നെ ആവശ്യമാണ്. വരാൻ പോകുന്ന ന്യായവിധിയുടെയും, ലഭിക്കുന്ന കരുണയുടെയും അടയാളമായ പെട്ടകത്തിന്റെ പണി അവരെല്ലാം കണ്ടു. കരുണ എന്നത് നമ്മുടെ ചിന്തകൾ കൊണ്ട് ലഭിക്കുന്നതല്ല മറിച്ച് ദൈവത്തിന്റെ കരുതലാണ് എന്ന് ഇന്ന് നമുക്ക് നോഹയുടെ വിവരണത്തിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കുവാൻ സാധിക്കും.

പിന്നെ നോഹക്ക് എങ്ങനെയാണ് ദൈവത്തിന്റെ കരുണ ലഭിച്ചത്? വേദപുസ്തകത്തിൽ പിന്നെയും പിന്നെയും എടുത്ത് കാണുന്ന വാക്യമാണ്,

നോഹ ദൈവം തന്നോട് കല്പിച്ചത് ഒക്കെയും ചെയ്തു

എനിക്ക് മനസ്സിലായതും, എനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളതും, എനിക്ക് വേണ്ടതും ഞാൻ ചെയ്ത് വന്നു. വലിയ പെട്ടകം പണിയുന്നതിനെ പറ്റിയും, വരുന്ന ജലപ്രളയത്തെ പറ്റിയും നോഹയ്ക്ക് അനേക ചോദ്യങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പാണ്. താൻ നല്ലവനും, സത്യം അന്വേഷിക്കുന്നവനുമാകകൊണ്ട് പെട്ടകം പണിയുന്നതിൽ ശ്രദ്ധ ചെലുത്താതിരിക്കേണ്ടതിന് ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ച് കാണും എന്നും എനിക്ക് ഉറപ്പാണ്. എന്നാൽ അവനോട് കല്പിച്ചത് ‘എല്ല‍ാം‘ അവൻ ചെയ്തു – അല്ലാതെ അവൻ മനസ്സിലായതും, ഇഷ്ടമുള്ളതും, അർത്ഥവത്തായി തോന്നിയതുമല്ല ചെയ്തത്.  ഇത് നമുക്ക് പിൻ ഗമിക്കുവാൻ പറ്റിയ ഉദാഹരണമാണ്.

രക്ഷയുടെ വാതിൽ

നോഹയും തന്റെ കുടുഃബവും മൃഗങ്ങളും പെട്ടകത്തിൽ കയറി എന്ന് വേദപുസ്തകം പറയുന്നു, പിന്നീട് ദൈവം വാതിൽ അടച്ചു.

ഉല്പത്തി 7: 16

പെട്ടകത്തിന്റെ ഒരു വാതിൽ ദൈവം തന്നെയായിരുന്നു നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നത് – നോഹയല്ലായിരുന്നു. ന്യായവിധി വന്ന് വെള്ളം ഉയർന്നപ്പോൾ ആളുകൾ എത്ര വാതിലിൽ മുട്ടിയിട്ടും നോഹയ്ക്ക് ഒന്നും ചെയ്യുവാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ദൈവമാണ് ആ ഒരു വാതിൽ നിയന്ത്രിച്ചത്. ദൈവം തന്നെ വാതിൽ നിയന്ത്രിക്കുന്നത് കൊണ്ട് ഒരു കാറ്റും കോളും വാതിൽ തള്ളി തുറക്കുകയില്ല എന്ന് ഉള്ളിൽ ഇരിക്കുന്നവർക്ക് ധൈര്യത്തോടെയിരിക്കാം. ദൈവത്തിന്റെ കരുതലിലും കരുണയിലും അവർ സുരക്ഷിതരാണ്.

ദൈവം മാറ്റമില്ലാത്തവനായതു കൊണ്ട് ഇത് നമുക്ക് ഇന്നും ബാധകമാണ്. തീയും കൊണ്ട് ഒരു ന്യായവിധി വരുന്നുവെന്ന് വേദപുസ്തകം നമുക്ക് മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ ന്യായവിധിക്ക് ഒപ്പം തന്നെ തന്റെ കരുണയും നൽകുന്നു എന്ന് നോഹയുടെ അടയാളം നമുക്ക് ഉറപ്പ് തരുന്നു. നമുക്ക് വേണ്ടി കരുതുന്നതും കരുണ നൽകുന്നതുമായ ഒരു വാതിൽ ഉള്ള ‘പെട്ടകം‘ നാം കണ്ടു പിടിക്കണം.

പിന്നെയും യാഗങ്ങൾ

വേദ പുസ്തകം പിന്നെയും പറയുന്നു:

നോഹ യഹോവെക്കു ഒരു യാഗപീഠം പണിതു, ശുദ്ധിയുള്ള സകല മൃഗങ്ങളിലും ശുദ്ധിയുള്ള എല്ലാപറവകളിലും ചിലതു എടുത്തു യാഗപീഠത്തിന്മേൽ ഹോമയാഗം അർപ്പിച്ചു.

ഉല്പത്തി 8: 20

പുരുഷ സൂക്തത്തിലെ യാഗവുമായി ഇത് ഒത്തു വരുന്നു. ഒരു പുരുഷൻ യാഗമാക്കപ്പെടുമെന്ന് നോഹക്ക് (മനു) അറിയാമായിരുന്നു. ആയതിനാൽ വരുവാനുള്ള യാഗത്തിനും, ദൈവം അത് ചെയ്യുമെന്നുള്ള വിശ്വാസത്തിന്റെ അടയാളമായും നോഹ ഒരു മൃഗത്തെ യാഗമായി അർപ്പിച്ചു. വേദപുസ്തകം പറയുന്നു, ഈ യാഗത്തിനു ശേഷം ദൈവം ‘നോഹയെയും തന്റെ പുത്രന്മാരെയും അനുഗ്രഹിച്ചു‘ (ഉല്പത്തി 9:1), പിന്നെ ജലപ്രളയം കൊണ്ട് ജനത്തെ ഇനി ന്യായം വിധിക്കുകയില്ല എന്ന് ‘നോഹയോട് ഒരു ഉടമ്പടി ചെയ്തു‘ (ഉല്പത്തി 9: 8). ആയതിനാൽ, മൃഗത്തെ യാഗം കഴിച്ചത് നോഹയുടെ യാഗത്തിന്റെ മുഖ്യ ഭാഗമായിരുന്നു.

പുനർജന്മം നിയമത്തിലൂടെയോ അതോ….

വേദങ്ങളുടെ സംസ്കാര പ്രകാരം ഒരു വ്യക്തിയുടെ ജീവിതത്തിലെ വർണ്ണം/ജാതി നിശ്ചയിക്കുന്ന മനുസ്മൃതിയുടെഉറവിടം മനുവാണ്. യജുർവേദ പ്രകാരം എല്ലാ മനുഷ്യരും ശൂദ്രർ അല്ലെങ്കിൽ വേലക്കാരായാണ് ജനിക്കുന്നത്, ആയതിനാൽ ഈ അടിമത്വത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തു വരുവാൻ നമുക്ക് ഒരു പുനർജന്മം ആവശ്യമാണ്. മനുസ്മൃതി വാദവിഷയകമായതാണ്, സ്മൃതിയെ പറ്റി അനേക വിഷയങ്ങൾ അതിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇതെല്ലാം മനനം ചെയ്യുക എന്നുള്ളത് നമ്മുടെ കഴിവിനപ്പുറമാണ്. എന്നാൽ വേദപുസ്ത്ക പ്രകാരം നോഹ/മനുവിന്റെ പിൻഗാമികൾക്ക് ശുദ്ധീകരണത്തിനായി രണ്ട് വഴികൾ ലഭിച്ചു എന്നുള്ളത് പഠിക്കേണ്ടതാണ്. ഒന്ന് മനുസ്മൃതി പോലെ തന്നെ കഴുകൽ, ശുദ്ധീകരണം, യാഗം എല്ലാം അടങ്ങുന്ന യാഗം. രണ്ടാമത്തേത് നിഗൂഡമാണ്, അതിൽ പുനർജന്മത്തിന് മുമ്പ് മരണം ഉൾപെട്ടിരിക്കുന്നു. യേശുവും ഇതിനെ പറ്റി പഠിപ്പിച്ചു, തന്റെ കാലത്തെ ഒരു പണ്ഡിതനോട് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു,

യേശു അവനോടു: “ആമേൻ, ആമേൻ, ഞാൻ നിന്നോടു പറയുന്നു; പുതുതായി ജനിച്ചില്ല എങ്കിൽ ദൈവരാജ്യം കാണ്മാൻ ആർക്കും കഴിയകയില്ല ” എന്നു ഉത്തരം പറഞ്ഞു.

യോഹന്നാൻ 3: 3

ഇനിയും അധികമായി തുടർന്നുള്ള ലേഖനങ്ങളിൽ പഠിക്കാം. എന്നാൽ, എന്തുകൊണ്ടാണ് വേദപുസ്തകത്തിനും സംസ്കൃതവേദങ്ങൾക്കും സാമ്യമുള്ളത് എന്നാണ് അടുത്തതായി പഠിക്കുവാൻ പോകുന്നത്.

മോക്ഷം എന്ന വാഗ്ദത്തം – ആദ്യം മുതൽ തന്നെ

തങ്ങളെ ആദ്യം സൃഷ്ടിച്ച നിലയിൽ നിന്ന് മനുഷ്യ രാശി എങ്ങനെ വീണു പോയി എന്ന് നമുക്ക് അറിയാം. ആദ്യം മുതൽ ദൈവത്തിന് ഉണ്ടായിരുന്ന പദ്ധതിയുമായി വേദപുസ്തകം മുമ്പോട്ട് പോകുന്നു. ആദ്യം തന്നെ പറഞ്ഞ ഒരു വാഗ്ദത്തത്തെ ആശ്രയിച്ചാണ് ഈ പദ്ധതി. ഇതേ പദ്ധതിയാണ് പുരുഷസൂക്തത്തിൽ പ്രതിഫലിച്ചിരിക്കുന്നത്

വേദപുസ്തകം – ശരിക്കുമുള്ള പുസ്തകശാല

ഈ വാഗ്ദത്തിന്റെ പ്രാധാന്യത മനസ്സിലാക്കുവാൻ വേദപുസ്തകത്തിലെ ചില അടിസ്ഥാന സത്യങ്ങൾ നാം അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഇത് ഒരു പുസ്തകമാണെങ്കിലും, ഒരു ചലിക്കുന്ന പുസ്തകശാലയായി അതിനെ കണക്കാക്കുന്നതായിരിക്കും ഉത്തമം. കാരണം 1500 വർഷങ്ങൾ കൊണ്ട് വിവിധ എഴുത്തുകാർ എഴുതിയ പുസ്തകങ്ങളുടെ ഒരു സമാഹാരമാണ് ഇത്. ഇന്ന്, ഈ പുസ്തകങ്ങൾ എല്ലാം ചേർത്ത് വച്ച് വേദപുസ്തകം എന്ന ഒറ്റ പുസ്തകം ആക്കിയിരിക്കുന്നു. ലോകത്തിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട പുസ്തകങ്ങളിലൊന്നായ റിഗ് വേദ പോലെ തന്നെ വേദപുസ്തകവും ഇതിനാൽ വ്യത്യസ്തമാണ്. ഇതിന് വിവിധ എഴുത്തുകാർ ഉണ്ട് എന്ന പ്രത്യേകത കൂടാതെ വേദപുസ്തകത്തിലെ വിവിധ പുസ്തകങ്ങളിൽ പ്രസ്താവനകൾ, പ്രഖ്യാപനങ്ങൾ, പ്രവചനങ്ങൾ ഉണ്ട്, പിന്നീട് എഴുത്തുകാർ അത് എടുത്തു പറയുകയും ചെയ്യുന്നു. ഒരു എഴുത്തുകാരനോ അല്ലെങ്കിൽ തമ്മിൽ പരിചയമുള്ള എഴുത്തുകാരോ ചേർന്ന് ഈ പുസ്തകം എഴുതിയാൽ ഇത് ഒരു വ്യത്യസ്ത പുസ്തകം ആകുകയില്ലായിരുന്നു. നൂറു കണക്കിന് അല്ലെങ്കിൽ ആയിര കണക്കിന് വർഷങ്ങൾ അകലെ ജീവിച്ചവരാണ് എഴുത്തുകാർ എല്ലാം, കൂടാതെ വിവിധ സംസ്കാരങ്ങൾ, ഭാഷകൾ, സാമൂഹിക നിലവാരങ്ങൾ, എഴുത്തു ശൈലികൾ ഉള്ളവരായിരുന്നു അവർ. എന്നാൽ പിന്നീടുള്ള എഴുത്തുകാർ ഈ സന്ദേശങ്ങൾ മെച്ചപ്പെടുത്തി എടുക്കുകയോ, പ്രവചനങ്ങൾ നിറവേറി എന്നത് വേദപുസ്തകത്തിന് പുറത്തുള്ള ചരിത്ര പുസ്തകങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉറപ്പിക്കുകയോ ചെയ്തു. ഇത് വേദപുസ്തകത്തെ വളരെ വ്യത്യസ്തമാക്കുന്നു – കൂടാതെ ഇത് വേദപുസ്തകത്തിലെ സന്ദേശം മനസ്സിലാക്കുവാൻ നമ്മെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും. ഏകദേശം 200 ബി സിയിൽ എഴുതിയ പഴയനിയമത്തിന്റെ (യേശുവിന്റെ കാലഘട്ടത്തിന് മുമ്പുള്ളത്) കൈയെഴുത്തുകളാണ് ഇപ്പോൾ നിലവിലുള്ളത്, ആയതിനാൽ വേദപുസ്തകത്തിന്റെ മൂല ഗ്രന്ഥം തന്നെയാണ് മറ്റ് പുരാതന പുസ്തകങ്ങളെക്കാൾ ഉത്തമം.   

തോട്ടത്തിൽ കൊടുത്ത മോക്ഷം എന്ന വാഗ്ദത്തം

വേദപുസ്തകത്തിലെ ഉല്പത്തി പുസ്തകത്തിലെ  സൃഷ്ടിയുടെയും വീഴ്ചയുടെയും വിവരണത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ തന്നെ പിന്നീടുള്ള ചില സംഭവങ്ങൾക്കായി ‘നോക്കി പാർക്കുന്നത്‘ കാണാം. മറ്റൊരു വാക്കിൽ പറഞ്ഞാൽ, അവസാനം വീക്ഷിച്ചു കൊണ്ട് തന്നെയാണ് ആദിയെ കുറിച്ചുള്ള വിവരണം എഴുതിയിരിക്കുന്നത്. പാമ്പാകുന്ന പിശാച്ച് മനുഷ്യനെ വീഴിച്ചതിന് ശേഷം ദൈവം അവനെ നേരിടുന്നു, ഇവിടെ നമുക്ക് ഒരു വാഗ്ദത്തം കാണുവാൻ കഴിയുന്നു.

 “ഞാൻ നിനക്കും സ്ത്രീക്കും നിന്റെ സന്തതിക്കും അവളുടെ സന്തതിക്കും തമ്മിൽ ശത്രുത്വം ഉണ്ടാക്കും. അവൻ നിന്റെ തല തകർക്കും; നീ അവന്റെ കുതികാൽ തകർക്കും.”

ഉല്പത്തി 3: 15

ഭാവിയിൽ വരുന്ന അഞ്ച് വ്യത്യസ്ത വ്യക്തിത്വങ്ങളെ കുറിച്ച് പ്രവചനാത്മാവിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ച് വായിച്ചാൽ മനസ്സിലാക്കുവാൻ സാധിക്കും (അവിടെയെല്ലാം ഭാവി കാല പ്രയോഗങ്ങളാണ്  ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്). ആ വ്യക്തിത്വങ്ങളുടെ പേരുകൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു:

  1. ദൈവം /പ്രജാപതി
  2. സാത്താൻ/സർപ്പം
  3. സ്ത്രീ
  4. സ്ത്രീയുടെ സന്തതി
  5. സാത്താന്റെ സന്തതി

താഴെ കൊടുത്തിരിക്കുന്ന ചിത്രത്തിൽ നിന്ന് ഈ വ്യക്തിത്വങ്ങൾ എല്ലാം എങ്ങനെ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാക്കുവാൻ കഴിയും. തുടർന്ന് നൽകിയിരിക്കുന്ന ചിത്രം നോക്കുക.

ഉല്പത്തിയിലെ വാഗ്ദത്തിലെ വ്യക്തിത്വങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ബന്ധങ്ങൾ

സാത്താനും, സ്ത്രീക്കും ‘സന്തതി ഉണ്ടാകും എന്ന് ദൈവം പറയുന്നു. സ്ത്രീയും സാത്താനും തമ്മിലും അവരുടെ സന്തതികൾ തമ്മിലും ‘ശത്രുത‘ അല്ലെങ്കിൽ വിദ്വേഷം ഉണ്ടായിരിക്കും.സാത്താൻ സ്ത്രീയുടെ സന്തതിയുടെ ‘കുതികാൽ തകർക്കും‘, അതെ സമയം സ്ത്രീയുടെ സന്തതി സാത്താന്റെ ‘തല തകർക്കും.‘

സന്തതിയെകുറിച്ചുള്ള നിഗമനങ്ങൾ – ‘അവൻ‘

ഇതുവരെ നാം മൂല വചനത്തിൽ നിന്ന് നോക്കികൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ നാം ചില നിഗമനങ്ങളെ പരിശോധിക്കുവാൻ പോകുകയാണ്. ഇവിടെ സ്ത്രീയുടെ ‘സന്തതിയെ‘ ‘അവൻ‘ അല്ലെങ്കിൽ ‘അവന്റെ‘ എന്ന് സംബോധന ചെയ്തിരിക്കുന്നതിനാൽ ഏക മനുഷ്യനാണെന്ന് – ഒരു പുരുഷൻ എന്ന് മനസ്സിലാക്കുവാൻ കഴിയും. ഈ അറിവ് വച്ച് ചില വ്യാഖ്യാനങ്ങളെ നാം നിരാകരിക്കുകയാണ്. സന്തതിയെ ‘അവൻ‘ എന്ന് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് ‘അവൾ‘ അല്ല, ആയതിനാൽ ഒരു സ്ത്രീയല്ല. സന്തതിയെ ‘അവൻ‘ എന്ന് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് ഒരു രാജ്യമോ, കൂട്ടമോ, ജാതിയോ ആകുവാൻ സാദ്ധ്യതയുള്ള ‘അവർ‘ (ബഹുവചനം) അല്ല. അനേക നേരങ്ങളിൽ അനേക വിധങ്ങളിൽ ജനം കരുതുന്നത് ഉത്തരം ഒരു ‘അവരിൽ‘ അല്ലെങ്കിൽ ബഹുവചനത്തിൽ നിന്നുമാണ് വരുന്നത് എന്ന്. എന്നാൽ സന്തതി ‘അവൻ‘ ആയതുകൊണ്ട് സന്തതി എന്നത് ഒരു രാജ്യമോ, ഹിന്ദു, ബുദ്ധമതം, കിസ്ത്യാനിത്വം, മുസ്ലീം പോലെയുള്ള മതങ്ങളൊ, ഒരു ജാതിയോ അല്ല. സന്തതി ‘അവൻ‘ ആയതുകൊണ്ട് ‘അത്‘ അല്ല (സന്തതി ഒരു വ്യക്തിയാണ്). സന്തതി ഒരു സാഹിത്യം, ഉപദേശം, സാങ്കേതിക വിദ്യ, രാഷ്ട്രീയ രീതി, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു മതം ആണെന്നുള്ള സകല നിഗമനങ്ങളെയും ഇത് നിരാകരിക്കുന്നു. ഇതു പൊലെയുള്ളത് ഈ ലോകത്തെ നേരെയാക്കും എന്ന് നാമും കരുതിയിരുന്നു. ‘ഇത്‘ നമ്മുടെ സാഹചര്യങ്ങളെ ശരിയാക്കും എന്നും നാം കരുതി ആയതിനാൽ നൂറ്റാണ്ടുകളായി ചിന്താകാരന്മാർ വിവിധ സാഹിത്യങ്ങൾ, ഉപദേശങ്ങൾ, വിദ്യാഭ്യാസ രീതികൾ, സാങ്കേതിക വിദ്യകൾ, രാഷ്ട്രീയ രീതികൾ, അല്ലെങ്കിൽ മതങ്ങൾ മുമ്പോട്ട് വച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഈ വാഗ്ദത്തം നമ്മെ തികച്ചും മറ്റൊരു ദിശയിലേക്കാണ് തിരിക്കുന്നത്. ദൈവത്തിന് മറ്റൊരു ചിന്തയാണ് മനസ്സിലുള്ളത് – ഒരു ‘അവൻ‘. ഈ ‘അവൻ‘ സർപ്പത്തിന്റെ തല തകർക്കും.

കൂടാതെ, ഇവിടെ പറഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത രസകരമായ ഒരു സംഭവമുണ്ട്. ദൈവം സ്ത്രീയ്ക്ക് സന്തതിയെ വാഗ്ദത്തം ചെയ്യുന്നതുപോലെ പുരുഷന് വാഗ്ദത്തം ചെയ്യുന്നില്ല. ഇത് തികച്ചും വ്യത്യസ്തമാണ് കാരണം വേദപുസ്തകത്തിലുടനീളവും, പുരാതനകാലം മുതലും പിതാക്കന്മാരിലൂടെയാണ് പുത്രന്മാർക്ക് ഊന്നൽ കൊടുത്തിരിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഇവിടെ ഒരു പുരുഷന് ഒരു സന്തതിയെ (ഒരു ‘അവൻ‘) വാഗ്ദത്തം ചെയ്യുന്നില്ല. ഒരു പുരുഷനെ പറ്റി ഒന്നും പറയാതെ സ്ത്രീയിൽ നിന്ന് ഒരു സന്തതി വരും എന്ന് മാത്രമാണ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്.

ഇതിഹാസത്തിലും, ചരിത്രത്തിലും നിലനിന്നിരുന്ന മനുഷ്യരിൽ ഒരാൾക്ക് മാത്രമേ മാതാവുണ്ട് എന്നാൽ ശാരീരിക പിതാവില്ല എന്ന് അവകാശപ്പെടുവാൻ കഴിയുകയുള്ളു. കന്യകയിൽ  നിന്ന് – (അതായത് മാതാവ് ഉണ്ട് എന്നാൽ ശാരീരിക പിതാവില്ല), പിറന്നു എന്ന് പുതിയ നിയമം (വാഗ്ദത്തം നൽകിയതിന് ആയിരകണക്കിന് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം എഴുതിയത്) വാദിക്കുന്ന യേശുവാണിത് (യേശു സത്സങ്ങ്). കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആദിയിൽ തന്നെ യേശുവിനെ കുറിച്ചാണോ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്? സന്തതി ഒരു ‘അവനാണ്‘, ഒരു ‘അവളോ‘, ‘അതോ,‘ ‘അവരോ‘ അല്ല എന്ന ചിന്തയുമായി ഇത് ഒത്തു പോകും. ഈ വീക്ഷണത്തിൽ ചില കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കിയെടുക്കുവാൻ കഴിയും.

 ‘അവന്റെ കുതികാൽ തകർക്കും‘??

സാത്താൻ/സർപ്പം ‘അവന്റെ കുതികാൽ‘ തകർക്കും എന്നതിന്റെ അർത്ഥമെന്താണ്? ആഫ്രിക്കയിലെ കാടുകളിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന കാലത്താണ് എനിക്കിത് മനസ്സിലായത്. ചൂടു നിറഞ്ഞ അന്തരീക്ഷത്തിലും ഞങ്ങൾക്ക് കട്ടിയുള്ള ബൂട്ടുകൾ ഇടേണ്ടിയിരുന്നു – കാരണം വിഷമുള്ള പാമ്പുകൾ പുല്ലിനിടയിൽ ഒളിഞ്ഞു കിടക്കും, അത് കാലിൽ കടിക്കുവാൻ സാദ്ധ്യതയുണ്ട് – കടിച്ചാൽ മരിക്കും. എന്റെ ജോലിയുടെ ആദ്യ ദിവസം തന്നെ ഒരു പാമ്പിനെ ചവിട്ടേണ്ടതായിരുന്നു, ഞാൻ മരിക്കേണ്ടതായിരുന്നു. ഈ നിഗൂഡത എനിക്കിപ്പോഴാണ് മനസ്സിലായത്. ‘അവൻ‘ സർപ്പത്തെ തകർക്കും (നിന്റെ തല തകർക്കും), എന്നാൽ തന്റെ ജീവൻ അതിന് മറുവിലയായി കൊടുക്കേണ്ട വരും (അവന്റെ കുതികാൽ തകർക്കും). യേശുവിന്റെ യാഗത്തിലൂടെ കൈവരിച്ച വിജയത്തെ ഇത് കാണിക്കുന്നു

സർപ്പത്തിന്റെ സന്തതി?

ആരാണീ സാത്താന്റെ സന്തതി, മറ്റൊരു ശത്രു? ഇത് മുഴുവൻ വിവരിക്കുവാൻ നമുക്ക് ഇവിടെ അവസരമില്ല, വരുവാനുള്ള വ്യക്തിയെ പറ്റി ഒരു പുസ്തകത്തിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നു. ഈ വിവരണം നോക്കുക:

ഇനി സഹോദരന്മാരേ, നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രത്യക്ഷതയും അവന്റെ അടുക്കലുള്ള നമ്മുടെ സമാഗമനവും സംബന്ധിച്ചു ഞങ്ങൾ നിങ്ങളോടു അപേക്ഷിക്കുന്നതു: കർത്താവിന്റെ നാൾ അടുത്തിരിക്കുന്നു എന്നുവെച്ചു നിങ്ങൾ വല്ല ആത്മാവിനോലോ വചനത്താലോ ഞങ്ങൾ എഴുതി എന്ന ഭാവത്തിലുള്ള ലേഖനത്താലോ സുബോധംവിട്ടു വേഗത്തിൽ ഇളകുകയും ഞെട്ടിപ്പോകയുമരുതു. ആരും ഏതുവിധേനയും നിങ്ങളെ ചതിക്കരുതു; ആദ്യമേ വിശ്വാസത്യാഗം സംഭവിക്കയും നാശയോഗ്യനും അധർമ്മമൂർത്തിയുമായവൻ വെളിപ്പെടുകയും വേണം. അവൻ ദൈവാലയത്തിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ടു ദൈവം എന്നു നടിച്ചു, ദൈവം എന്നോ പൂജാവിഷയം എന്നോ പേരുള്ള സകലത്തിന്നും മീതെ തന്നെത്താൻ ഉയർത്തുന്ന എതിരാളി അത്രേ.
(2 തെസ്സലോനീക്യർ 2: 1-4; 50 എ ഡിയിൽ പൗലോസ് എഴുതിയത്)

സ്ത്രീയുടെ സന്തതിയും സാത്താന്റെ സന്തതിയും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധത്തിന്റെ നാൾ എണ്ണപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന വിവരം പിന്നീടുള്ള പുസ്തകങ്ങളിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നു. മനുഷ്യ ചരിത്രത്തിന്റെ ആദിയിൽ, ഉല്പത്തിയിലെ വാഗ്ദത്തത്തിൽ ചുരുക്കമായി മാത്രമേ വെളിപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളു, ഇതിന്റെ പൂർത്തീകരണത്തിനായി കാത്തിരിക്കുന്നു. ചരിത്രത്തിന്റെ ഉച്ചസ്ഥിതിയായ ദൈവവും സാത്താനുമായുള്ള യുദ്ധനാൾ ഈ ആദ്യ പുസ്തകത്തിൽ തന്നെ മുമ്പുകൂട്ടി എഴുതിയിരിക്കുന്നു.

പുരാതന ഗാനമായ പുരുഷസൂക്തം നാം ഓടിച്ചൊന്ന് നോക്കി. ആ തികഞ്ഞ മനുഷ്യൻ _ പുരുഷൻ- അവൻ മാനുഷീക ശക്തിയാലല്ല വരുന്നത് – അവനെ കുറിച്ച് ഈ പാട്ടിൽ മുമ്പു കൂട്ടി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഈ മനുഷ്യൻ യാഗമാക്കപ്പെടും. കാലത്തിന്റെ അദിയിൽ തന്നെ ദൈവം ഇത് തന്റെ മനസ്സിൽ നിശ്ചയിച്ചിരുന്നു എന്ന് നാം കാണുന്നു. ഈ രണ്ട് പുസ്തകങ്ങൾ ഈ മനുഷ്യനെ പറ്റിയാണോ പറയുന്നത്? അതേ  എന്ന് ഞാനും വിശ്വസിക്കുന്നു. പുരുഷസൂക്തവും ഉല്പത്തിയും ഒരേ സംഭവം ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു – അതായത്, ഏത് മതസ്തരായ മനുഷ്യന്റെയും പൊതുവായുള്ള ആവശ്യത്തിനായി, ദൈവം മനുഷ്യനായി ഇറങ്ങി വന്നു, ഈ മനുഷ്യൻ യാഗമാകണം എന്ന് ദൈവം തീരുമാനിച്ചിരുന്നു. ഈ വാഗ്ദത്തം റിഗ് വേദത്തിലും ബൈബിളിലും മാത്രമല്ല ഒരേ പോലെ കാണുന്നത്. ചരിത്രത്തിൽ ആദ്യം നടന്ന സംഭവമായത് കൊണ്ട് മറ്റ് പല സംഭവങ്ങൾക്കൊപ്പം ഇത് പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അത് നാം അടുത്തതായി കാണും.

മലിനപ്പെട്ടത് (ഭാഗം 2) …. ലക്ഷ്യം തെറ്റി

നമ്മെ നിർമ്മിച്ച ദൈവീക സ്വരൂപത്തിൽ നിന്ന് എങ്ങനെ തെറ്റിപോയിരിക്കുന്നു എന്ന് വേദപുസ്തകം വിവരിച്ചിരിക്കുന്നത് നാം ഇതിന് മുമ്പെ കണ്ടു. മലിനപ്പെട്ട, എല്വസിൽ നിന്ന് ഉളവായ മദ്ധ്യഭൂമിയിലെ ഓർക്കുകളുടെ ചിത്രം ഇത് എനിക്ക് നല്ലതായി കാണുവാൻ സഹായിച്ചു. എന്നാൽ ഇത് എങ്ങനെ സംഭവിച്ചു?

പാപത്തിന്റെ ഉൽഭവം

വേദപുസ്തകത്തിലെ ഉല്പത്തി പുസ്തകത്തിൽ ഇത് രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതിന് ശേഷം ആദിമ മനുഷ്യൻ പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടു. ‘സർപ്പവുമായുള്ള‘ ഏറ്റുമുട്ടലിനെ കുറിച്ച് ഇവിടെ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. ദൈവത്തിനു വിരോധമായുള്ള ആത്മാവായ സാത്താനാണ് സർപ്പമെന്നുള്ളത് പൊതുവായുള്ള അറിവാണ്. മറ്റ് വ്യക്തികളിലൂടെയാണ് സാത്താൻ ദുഷ്ടത ചെയ്യുവാൻ പരീക്ഷിക്കുന്നത് എന്ന് നാം വേദപുസ്തകത്തിലുടനീളം കാണുന്നു. ഈ സന്ദർഭത്തിൽ താൻ ഒരു സർപ്പത്തിലൂടെയാണ് സംസാരിച്ചത്. അത് ഇങ്ങനെ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു.

   ഹോവയായ ദൈവം ഉണ്ടാക്കിയ എല്ലാ കാട്ടുജന്തുക്കളെക്കാളും പാമ്പു കൌശലമേറിയതായിരുന്നു. അതു സ്ത്രീയോടു: തോട്ടത്തിലെ യാതൊരു വൃക്ഷത്തിന്റെ ഫലവും നിങ്ങൾ തിന്നരുതെന്നു ദൈവം വാസ്തവമായി കല്പിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്നു ചോദിച്ചു.
2 സ്ത്രീ പാമ്പിനോടു: തോട്ടത്തിലെ വൃക്ഷങ്ങളുടെ ഫലം ഞങ്ങൾക്കു തിന്നാം;
3 എന്നാൽ നിങ്ങൾ മരിക്കാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു തോട്ടത്തിന്റെ നടുവിലുള്ള വൃക്ഷത്തിന്റെ ഫലം തിന്നരുതു, തൊടുകയും അരുതു എന്നു ദൈവം കല്പിച്ചിട്ടുണ്ടു എന്നു പറഞ്ഞു.
4 പാമ്പു സ്ത്രീയോടു: നിങ്ങൾ മരിക്കയില്ല നിശ്ചയം;
5 അതു തിന്നുന്ന നാളിൽ നിങ്ങളുടെ കണ്ണു തുറക്കയും നിങ്ങൾ നന്മതിന്മകളെ അറിയുന്നവരായി ദൈവത്തെപ്പോലെ ആകയും ചെയ്യും എന്നു ദൈവം അറിയുന്നു എന്നു പറഞ്ഞു.
6 ആ വൃക്ഷഫലം തിന്മാൻ നല്ലതും കാണ്മാൻ ഭംഗിയുള്ളതും ജ്ഞാനം പ്രാപിപ്പാൻ കാമ്യവും എന്നു സ്ത്രീ കണ്ടു ഫലം പറിച്ചു തിന്നു ഭർത്താവിന്നും കൊടുത്തു; അവന്നും തിന്നു.

ഉല്പത്തി 3:1-6

ദൈവത്തെ പോലെയാകാമെന്ന മോഹമാണ് അവരുടെ ഈ തീരുമാനത്തിന്റെ മൂല കാരണം. ഈ നിമിഷം വരെ അവർ എല്ലാ കാര്യത്തിലും ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കുകയും അവൻ പറഞ്ഞത് അതു പോലെ അംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ അവർ ആ തീരുമാനം പിന്നിലെറിഞ്ഞ് കളയുകയും ‘ദൈവത്തെ പോലെയാകാൻ‘ അവരിൽ തന്നെ ആശ്രയിക്കുകയും അവരുടെ വാക്കുകൾ തന്നെ മുഖവിലയ്ക്കെടുക്കുകയും ചെയ്തു. ഇപ്പോൾ അവർക്ക് തന്നെ ‘ദൈവം‘ ആകാം, അവരുടെ കപ്പലിന്റെ കപ്പിത്താന്മാർ അവർ തന്നെയാണ്, അവരുടെ ലക്ഷ്യത്തിന്റെ നായകന്മാർ, അവർക്ക് അവർക്ക് തന്നെ ഉത്തരം നൽകിയാൽ മതി.

അവർ ദൈവത്തോട് മറുതലിച്ചപ്പോൾ അവരിൽ എന്തോ ഒരു മാറ്റം സംഭവിച്ചു. ആ വാക്യത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് പോലെ അവർക്ക് നാണം തോന്നി അവരെ തന്നെ മറയ്ക്കുവാൻ ശ്രമിച്ചു. ഇതിനു ശേഷം ദൈവം ആദാമിനെ തന്റെ അനുസരണക്കേട് നിമിത്തം അഭിമുഖീകരിച്ചപ്പോൾ ആദാം ഹൗവ്വയെ കുറ്റം പറഞ്ഞു (ദൈവമാണ് അവളെ സൃഷ്ടിച്ചത്). അവൾ സാത്താനെ പഴി ചാരി. ആരും കുറ്റം ഏറ്റെടുത്തില്ല.

ആദാമിന്റെ മറുതലിപ്പിന്റെ പരിണിതഫലം

അന്ന് സംഭവിച്ചത് തുടർന്ന് കോണ്ടെയിരിക്കുന്നു, കാരണം നാം അവന്റെ അവകാശികളാണ്. ആദാമിന്റെ സ്വഭാവം നമ്മിൽ ഉള്ളതു കൊണ്ട് നാം അവനെ പോലെ തന്നെ പെരുമാറുന്നു. ആദാം ചെയ്ത മറുതലിപ്പിനു നാം പഴിക്കപ്പെടുന്നു എന്ന് ചിലർ വേദപുസ്തകത്തെ തെറ്റ്ധരിക്കാറുണ്ട്. ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ, ആദാമാണ്  ഇവിടെ പഴിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്, എന്നാൽ നാം അനുഭവിക്കുന്നത് അവന്റെ മറുതലിപ്പിന്റെ പരിണിതഫലമാണ്. ഇത് പാരമ്പര്യമായി വന്നിരിക്കുന്നു എന്ന് നമുക്ക് കരുതാം. നല്ലതാണെങ്കിലും തീയതാണെങ്കിലും മാതാപിതാക്കളുടെ ജീനുകൾ മക്കളിൽ വരുന്നു.  ആദാമിന്റെ ജീൻ നാം അറിയാതെ തന്നെ നമ്മിലുണ്ട്, ആയതിനാൽ അവൻ ആരംഭിച്ചത് നാം ഇന്നും ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. നമുക്ക് പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ദൈവം ആകണം എന്നില്ലായിരിക്കും എന്നാൽ നമ്മുടെ സാഹചര്യത്തിന്റെ ദൈവം നാമായിരിക്കണം എന്നും, ദൈവത്തിൽ നിന്ന് സ്വതന്ത്രർ ആയിരിക്കണം നാം ആഗ്രഹിക്കുന്നു

ഇന്ന് കാണുവാൻ കഴിയുന്ന പാപത്തിന്റെ സ്വാധീനങ്ങൾ

നാം തുച്ഛീകരിക്കുന്ന മനുഷ്യജീവിതത്തെ കുറിച്ച് ഇവിടെ വിവരിക്കുന്നു. ഈ കാരണത്താൽ എല്ലായിടത്തും വാതിലിനു പൂട്ട് വേണം, പോലീസ്, വക്കീൽ, ബാങ്കിൽ പാസ്വേഡ് എല്ലാം ആവശ്യമായിരിക്കുന്നു – കാരണം നമ്മുടെ ഇപ്പോഴത്തെ നിലയിൽ മറ്റുള്ളവരിൽ മോഷ്ടിക്കുന്നവരാണ്. ഇതിനാൽ സാമ്രാജ്യങ്ങളും, സമൂഹങ്ങളും നശിക്കുന്നു – എല്ലാ സാമ്രാജ്യത്തിലെയും ജനങ്ങൾ നശിക്കുന്നു. ചില ഭരണകൂടങ്ങൾ, സാമ്പത്തീക സ്ഥിതികൾ മറ്റവയെക്കാൾ നല്ലതാണെങ്കിലും ഒടുവിൽ നശിക്കുന്നു, കാരണം ഈ ചിന്താകതിയിൽ ജീവിക്കുന്ന ജനം തന്നെ അതിനെ ഒടുവിൽ വലിച്ച് താഴെ ഇടും. നമ്മുടെ തലമുറ ഏറ്റവും അധികം വിദ്യഭ്യാസമുള്ളതാണെങ്കിലും ഈ പ്രശ്നം നിലനിൽക്കുന്നു കാരണം നമ്മുടെ വിദ്യഭ്യാസത്തെക്കാളും ആഴമേറിയതാണ് പ്രശ്നം. ആയതിനാൽ നമുക്ക് പ്രദാസനമന്ത്ര പ്രാർത്ഥനയുമായി ഒത്തു വരുവാൻ കഴിയും കാരണം അത് നമ്മെ നന്നായി വിവരിക്കുന്നു.

പാപം  – ലക്ഷ്യം ‘തെറ്റിക്കുന്നു‘

ഇത് കാരണത്താലും ഒരു മതവും സമൂഹത്തിന്  ആവശ്യമായ ദർശനം കൊണ്ടുവന്നിട്ടില്ല, ഒരു നിരീശ്വവാദികളും കൊണ്ടുവന്നിട്ടില്ല (സ്റ്റാലിന്റെ സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ, മാവോയുടെ ചൈന, പോൾപോട്ടിന്റെ കമ്പോടിയ എന്നിവയെ ചിന്തിക്കുക). കാരണം നാം നടക്കുന്ന പാത നമ്മെ ദർശനത്തിൽ നിന്ന് മാറ്റി കളയുന്നു. ചുരുക്കത്തിൽ ‘തെറ്റിക്കുന്നു‘ എന്ന പദമാണ് നമ്മുടെ സാഹചര്യം. ഇത് കൂടുതൽ മനസ്സിലാക്കുവാൻ ബൈബിളിലെ ഒരു വാക്യം സഹായിക്കുന്നു. അത് ഇപ്രകാരമാണ്:

16 ഈ ജനത്തിലെല്ലാം ഇടത്തു കയ്യന്മാരായ എഴുനൂറു വിരുതന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവർ എല്ലാവരും ഒരു രോമത്തിന്നു പോലും ഏറുപിഴെക്കാത്ത കവിണക്കാർ ആയിരുന്നു.

ന്യായാധിപന്മാർ 20:16

കവണ ഉപയോഗിക്കുവാൻ മിടുക്കരായിരുന്ന സൈനീകരെ കുറിച്ച് ഇവിടെ പറയുന്നു. ‘തെറ്റുന്നു‘ എന്ന് പദത്തിന് എബ്രായ പദം  :יַחֲטִֽא. ഇതേ പദം പാപം എന്ന പദത്തിനും വേദപുസ്തകത്തിലുടനീളം കാണുന്നു. യോസേഫിനെ അടിമയായി മിസ്രയീമിലേക്ക് വിറ്റു കളഞ്ഞപ്പോൾ, അവിടെ തന്റെ യജമാനന്റെ ഭാര്യ വ്യഭിചാരം ചെയ്യുവാൻ നിർബന്ധിച്ചപ്പോൾ അവൻ അതിന് മുതിർന്നില്ല. ഇവിടെ ഈ എബ്രായ പദം ‘പാപം‘ എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ്  ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്.

9 ഈ വീട്ടിൽ എന്നെക്കാൾ വലിയവനില്ല; നീ അവന്റെ ഭാര്യയാകയാൽ നിന്നെയല്ലാതെ മറ്റു യാതൊന്നും അവൻ എനിക്കു വിരോധിച്ചിട്ടുമില്ല; അതുകൊണ്ടു ഞാൻ ഈ മഹാദോഷം പ്രവർത്തിച്ചു ദൈവത്തോടു പാപം ചെയ്യുന്നതു എങ്ങനെ എന്നു പറഞ്ഞു.

ഉല്പത്തി 39:9

പത്ത് കല്പനകൾ കൊടുത്തതിന് ശേഷം ഇപ്രകാരം പറയുന്നു

20 മോശെ ജനത്തോടു: ഭയപ്പെടേണ്ടാ; നിങ്ങളെ പരീക്ഷിക്കേണ്ടതിന്നും നിങ്ങൾ പാപം ചെയ്യാതിരിപ്പാൻ അവങ്കലുള്ള ഭയം നിങ്ങൾക്കു ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ടതിന്നും അത്രേ ദൈവം വന്നിരിക്കുന്നതു എന്നു പറഞ്ഞു.

പുറപ്പാട് 20:20

ഈ രണ്ട് ഇടത്തും יַחֲטִֽא  എന്ന പദം ‘പാപം‘ എന്ന അർത്ഥത്തിലാണ് നൽകിയിരിക്കുന്നത്. ഇതെ പദമാണ് സൈനീകർ കവണ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ലക്ഷ്യം ‘തെറ്റുമ്പോൾ‘ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്. ജനം തമ്മിൽ കരുതുന്നത് തെറ്റുമ്പോൾ അത് ‘പാപം‘ ആകുന്നു. ‘പാപം‘ എന്താണെന്ന് മനസ്സിലാക്കുവാൻ ഇത് നമ്മെ സഹായിക്കുന്നു. സൈനികൻ കല്ലും കവണയുമെടുത്ത് ഒരു ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് അടിക്കുന്നു. ലക്ഷ്യം തെറ്റിയാൽ ഉദ്ദേശം നടക്കാതെ പോകുന്നു. അതേ രീതിയിൽ, ദൈവത്തോടും മറ്റുള്ളവരുമായുള്ള ബന്ധത്തിൽ ഒരു ഉദ്ദേശത്തോട് കൂടെയാണ് ദൈവത്തിന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ നമ്മെ സൃഷ്ടിച്ചത്. നാം വ്യതസ്ത മതത്തിലും, ചിന്താഗതിയിലുമാണെങ്കിലും നമ്മെ കുറിച്ച് ഉദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്ന ലക്ഷ്യത്തിൽ നിന്ന തെറ്റി പോയാൽ നാം ‘പാപം‘ ചെയ്യുന്നു.

പാപത്തെക്കുറിച്ചുള്ള കെട്ട വാർത്ത- സത്യമായ പ്രശ്നം അല്ല മുഖ്യം

മലിനപ്പെട്ടതും, തെറ്റിപോയതുമായ മനുഷ്യകുലത്തിന്റെ ചിത്രം മനോഹരമല്ല – അത് നല്ലതുമല്ല, ശുഭാപ്തിവിശ്വാസമുള്ളതുമല്ല. ഈ വർഷങ്ങളിൽ, ആളുകൾ ഈ ഉപദേശത്തെ എതിർത്തിരിന്നു. കാനഡയിലെ ഒരു യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ ഒരു വിദ്യാർത്ഥി കോപത്തോടെ ഇങ്ങനെ പറയുന്നത് ഞാൻ ഓർക്കുന്നു, “ഞാൻ നിന്നെ വിശ്വസിക്കത്തില്ല കാരണം നീ പറയുന്നത് എനിക്ക് ഇഷ്ടമല്ല.“ നമുക്ക് ഒരു പക്ഷെ ഇഷ്ടമല്ലായിരിക്കും എന്നാൽ ലക്ഷ്യം തെറ്റുന്നതാണ് പ്രശ്നം. ഒരു കാര്യം ശരിയോ തെറ്റോ എന്ന് തീരുമാനിക്കുവാൻ ‘ഇഷ്ടപ്പെടേണ്ട‘ കാര്യമില്ല. എനിക്ക് കരം, യുദ്ധം, ഏയ്ഡ്സ്, ഭൂമികുലുക്കം ഇഷ്ടമല്ല, ആർക്കും ഇഷ്ടമല്ല, ആയതിനാൽ അത് നമുക്ക് അവഗണിക്കുവാൻ കഴിയുകയില്ല.

നാം നിർമ്മിച്ച സുരക്ഷാ മാർഗ്ഗങ്ങൾ എല്ലാം വിളിച്ച് പറയുന്നത് എന്തൊ പ്രശ്നം ഉണ്ടെന്നാണ്. കുമ്പമേളയ്ക്ക് ആയിര കണക്കിന്  ജനങ്ങൾ ‘തങ്ങളുടെ പാപം കഴുകി കളയുവാൻ‘ വരുന്നു, ലക്ഷ്യം ‘തെറ്റി‘ എന്ന് നമുക്ക് തന്നെ അറിയാം എന്ന് ഇത് കാണിക്കുന്നു. സ്വർഗ്ഗം യാഗം ആവശ്യപ്പെടുന്നു എന്ന വസ്തുത എല്ലാ മതത്തിലും നാം കാണുന്നു, നമ്മിൽ എന്തോ പ്രശ്നം ഉണ്ടെന്നു ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഈ ഉപദേശം ശരിയെന്നെങ്കിലും നാം അംഗീകരിക്കണം.

എല്ലാ മതത്തിലും, ഭാഷയിലും, രാജ്യത്തിലും പാപം എന്ന കാര്യമുണ്ട് – പാപം നിമിത്തം നമ്മുടെ ലക്ഷ്യം ‘തെറ്റുന്നു‘, ഇവിടെ ഒരു ചോദ്യം ഉയരുന്നു. ദൈവം എന്താണ്  ചെയ്യുവാൻ പോകുന്നത്? അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ പ്രതികരണം നോക്കാം. അവിടെ നാം വരുവാനുള്ള വീണ്ടെടുപ്പുകാരൻ – നമുക്കായി അയക്കപ്പെടുന്ന പുരുഷനെ കാണുന്നു.

മദ്ധ്യ ഭൂമിയിലെ വിചിത്ര ജീവികളെ (ഓർക്കുകൾ) പോലെ…മലിനപ്പെട്ടത്

ഇതിനു മുമ്പുള്ള ലേഖനത്തിൽ നമ്മെയു മറ്റുള്ളവരെയും വേദപുസ്തകം എങ്ങനെ വരച്ചു കാണിക്കുന്നു എന്ന് നാം കണ്ടു – അതായത് നാം ദൈവത്തിന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ വേദപുസ്ത്കം ഈ അടിസ്ഥാനത്തിൽ നിന്ന് അധികം വിവരിക്കുന്നു. ദൈവത്തെ ആരാധിക്കുവാൻ പഴയ നിയമത്തിൽ ഉപയോഗിച്ച പാട്ടുകളുടെ സമാഹാരമാണ് സങ്കീർത്തനം. ഏകദേശം 1000 ബിസിയിൽ ദാവീദ് (ഋഷി) എഴുതിയ സങ്കീർത്തനമാണ് 14ആം സങ്കീർത്തനം. ദൈവം എങ്ങനെ കാര്യങ്ങളെ വീഷിക്കുന്നു എന്ന് ഈ സങ്കീർത്തനത്തിൽ വിവരിക്കുന്നു.

2 ദൈവത്തെ അന്വേഷിക്കുന്ന ബുദ്ധിമാനുണ്ടോ എന്നു കാണ്മാൻ യഹോവ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നു മനുഷ്യപുത്രന്മാരെ നോക്കുന്നു.
3 എല്ലാവരും വഴിതെറ്റി ഒരുപോലെ കൊള്ളരുതാത്തവരായിത്തീർന്നു; നന്മ ചെയ്യുന്നവനില്ല; ഒരുത്തൻ പോലുമില്ല.

സങ്കീർത്തനം 14:2-3

മുഴുവൻ മനുഷ്യ കുലത്തിനെ വിവരിക്കുവാനാണ് ‘മലിനമായിരിക്കുന്നു‘ എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്. ‘ദൈവത്തിന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ‘ ആയിരുന്ന നാം ഇപ്പോൾ നാം മലിനം ‘ആയിരിക്കുന്നു.‘ ഈ മലിനത നമ്മെ ദൈവത്തിൽ നിന്ന് അകറ്റിയിരിക്കുന്നു (‘എല്ലാവരും‘ ‘ദൈവത്തെ അന്വേഷിക്കുന്നതിൽ‘ നിന്ന് ‘പിന്മാറിയിരിക്കുന്നു‘) കൂടാതെ ‘നന്മ‘ ചെയ്യുന്നതിൽ നിന്നും അകറ്റിയിരിക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

ചിന്തിക്കുന്ന വിചിത്രജീവികളും (എല്വസ്), ഓർക്കുകളും

Orcs were hideous in so many ways. But they were simply corrupt descendants of elves

 

ഓർക്കുകൾ പല തരത്തിൽ ബീഭത്സമായിരുന്നു. എന്നാൽ അവർ എല്വസുകളുടെ മലിനപ്പെട്ട തലമുറകളാണ്.

ഓർക്കുകളെ പറ്റി കൂടുതൽ മനസ്സിലാക്കുവാനായി ലോർഡ് ഓഫ് ദ് റിങ്ങ് അല്ലെങ്കിൽ ഹോബിറ്റ് എന്ന്I ഇംഗ്ലീഷ് സിനിമകളിലെ മദ്ധ്യ ഭൂമിയിലെ ഓർക്കുകളെ ദൃഷ്ടാന്തമായി എടുക്കുക. ഓർക്കുകൾ കാഴ്ചയിലും, സ്വഭാവത്തിലും, ഭൂമിയിലുള്ളവരെ കരുതുന്ന കാര്യത്തിലും ബീഭത്സമാണ്. എല്വസുകളുടെ സന്തതികളാണ് ഓർക്കുകൾ, അവർ പിന്നീട് മലിനപ്പെട്ടു.

The elves were noble and majestic

            എല്വസുകൾ കുലീനന്മാരും പ്രൗഡിയുള്ളവരുമായിരുന്നു

എല്വസുകൾ പ്രൗഡിയും, പ്രകൃതിയുമായി ചേർച്ചയും ബന്ധവും ഉള്ളവരായിരുന്നു എന്നാൽ ഈ എല്വസുകൾ ‘മലിനപ്പെട്ട്‘ വഷളായ ഓർക്കുകളായി എന്ന് നാം മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ മനുഷ്യരെ പറ്റി ഇവിടെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന കാര്യവും മനസ്സിലാകും. ദൈവം എല്വസുകളെയാണ് സൃഷ്ടിച്ചത് എന്നാൽ അവർ ഓർക്കുകളായി മാറി.

കുഃബമേളയെ കുറിച്ചുള്ള ലേഖനത്തിൽ ചിത്രീകരിച്ചതുപോലെ നമ്മുടെ പാപത്തിന്റെ തിരിച്ചറിവും, ശുദ്ധീകരണത്തിന്റെ ആവശ്യകതയും തിരിച്ചറിയുന്നത് മനുഷ്യരുടെ ഇടയിലെ സർവ്വസാധാരണമായ പ്രവണതയാണ്. ആയതിനാൽ നാം വിജ്ഞാനപ്രദമായ വീക്ഷണത്തിലേക്ക് വരുന്നു. ആദിയിൽ ജനങ്ങൾ ചിന്താശക്തിയുള്ളവരും, ധാർമ്മീകരും ആയിരുന്നുവെന്ന് വേദപുസ്തകം പറയുന്നു, എന്നാൽ പിന്നീട് ജനം മലിനപ്പെട്ടു, നാമും അങ്ങനെ തന്നെയെന്ന് നമ്മെ തന്നെ വീക്ഷിച്ചാൽ മനസ്സിലാകും. ജനങ്ങളെ കുറിച്ചുള്ള നിർണ്ണയത്തിലും, നമ്മിലുള്ള ആന്തരീക ധാർമ്മീക സ്വഭാവത്തെ കുറിച്ചും വേദപുസ്തകം തികച്ചും ശരിയാണ്. മലിനത നിമിത്തം പ്രകൃതി നമ്മിൽ നിന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നത് ഒന്നും ചെയ്യുവാൻ കഴിയാതെ നമ്മിൽ ഉള്ള ധാർമ്മീകതയെ നാം മറന്നു കളയുന്നു.  മനുഷ്യരെ കുറിച്ച് വേദപുസ്തകം എഴുതിയിരിക്കുന്നത് വളരെ ശരിയാണ്. എന്നാൽ ഒരു ചോദ്യം ഉയരും? ദൈവം എന്തുകൊണ്ട് നമ്മെ ഇങ്ങനെ സൃഷ്ടിച്ചു? ധാർമ്മീകതയുണ്ട് എന്നാലും മലിനപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു? പ്രസിദ്ധനായ നിരീശ്വരവാദി ക്രിസ്റ്റഫർ ഹിച്ചൻസ് ഇങ്ങനെ പരാതിപറഞ്ഞു:

 “ജനങ്ങൾക്ക് ഇങ്ങനെയുള്ള ചിന്തകൾ (മലിനപ്പെട്ടത്) ഉണ്ടാകരുത് എന്ന് ദൈവം കരുതുന്നുവെങ്കിൽ അവൻ വേറെ തരത്തിൽ ഉള്ള ജീവികളെ സൃഷ്ടിക്കേണ്ടിയിരുന്നു.“ ക്രിസ്റ്റഫർ ഹിച്ചൻസ്. 2007. ഗോഡ് ഈസ്  നോട്ട് ഗ്രേറ്റ്: ഹൗ രിലീജിയൻ സ്പോയിൽസ്

എവിരിതിങ്ങ്. പി.100

ബൈബിളിനെ വിമർശിക്കുന്നതിനിടയിൽ മുഖ്യമായതൊന്ന് താൻ വിട്ടു പോയി. ദൈവം നമ്മെ ഇങ്ങനെ സൃഷ്ടിച്ചിട്ട്, ആദിയിൽ സൃഷ്ടിയുടെ സമയത്ത് തന്നെ എന്തോ ഒന്ന് തെറ്റ് പറ്റി പോയി ആയതിനാൽ ഇങ്ങനെയുള്ള കഠിനമായ സാഹചര്യം വന്നിരിക്കുന്നു എന്ന് വേദപുസ്തകത്തിൽ പറയുന്നില്ല. സൃഷ്ടി കഴിഞ്ഞ് മനുഷ്യ ചരിത്രത്തിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു സംഭവം നടന്നു. വേദപുസ്തകത്തിലെ ആദ്യ പുസ്തകമായ ഉല്പത്തിയിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത് അനുസരിച്ച് ആദിമ മനുഷ്യൻ ദൈവത്തെ തള്ളൈപറഞ്ഞു. അവർ ദൈവത്തെ തള്ളിപറഞ്ഞപ്പോൾ മലിനപ്പെട്ടിരുന്നു. ആയതിനാൽ നാം ഇപ്പോൾ ഇരുട്ടിൽ അല്ലെങ്കിൽ തമസ്സിൽ പാർക്കുന്നു.

മനുഷ്യകുലത്തിന്റെ വീഴ്ച

മനുഷ്യ ചരിത്രത്തിലെ ഈ സംഭവത്തിനെ വീഴ്ച എന്ന് രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. ആദിമ മനുഷ്യനായ ആദാമിനെ ദൈവം സൃഷ്ടിച്ചു. വിവാഹ ഉടമ്പടി പോലെ തന്നെ ദൈവവും ആദാമും തമ്മിൽ ഒരു ഉടമ്പടി ഉണ്ടായിരുന്നു, എന്നാൽ ആദാം അത് മുറിച്ചു. നന്മ തിന്മകളെ കുറിച്ചുള്ള തിരിച്ചറിവിന്റെ മരത്തിൽ നിന്ന് ഭക്ഷിക്കരുത് എന്ന് ദൈവം ആദാമിനോട് പറഞ്ഞിരുന്നു എന്നാൽ ആദാം ആ മരത്തിൽ നിന്ന് പഴം ഭക്ഷിച്ചു എന്ന് വേദപുസ്തകം പറയുന്നു. ദൈവത്തോട് വിശ്വസ്തനായിരിക്കണമോ വേണ്ടയോ എന്ന് തിരഞ്ഞെടുക്കുവാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം ആദാമിന് ഈ ഉടമ്പടിയും മരവും നൽകിയിരുന്നു. ആദാം ദൈവത്തിന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുകയും അവനുമായുള്ള സുഹൃത്ബന്ധത്തിലുമായിരുന്നു. തന്റെ സൃഷിച്ചതിൽ യാതൊരു തിരഞ്ഞെടുപ്പും ആദാമിന് പറ്റില്ലായിരുന്നു, ആയതിനാൽ കൂട്ടയ്മയുടെ ബന്ധത്തിൽ തിരഞ്ഞെടുക്കുവാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം ദൈവം അവന് നൽകി. ഇരിക്കുവാൻ കഴിയുകയില്ലെങ്കിൽ നിൽക്കണം എന്നുള്ളത് തിരഞ്ഞെടുക്കുവാൻ കഴിയുകയില്ല അതെപ്പോലെ തന്നെ ദൈവത്തോടുള്ള ആദാമിന്റെ ആശ്രയത്വം ഒരു തിരഞ്ഞെടുപ്പാണ്. ഈ തിരഞ്ഞെടുപ്പു ആ മരത്തിൽ നിന്ന് കഴിക്കരുത് എന്ന കല്പനയോട് ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നു. എന്നാൽ ആദാം മറുതലിച്ചു. അന്ന് ആദാം ആരംഭിച്ച മറുതലിപ്പു ഇന്നും തലമുറ തലമുറയായി അത് നിലനിൽക്കുന്നു. ഇതിന്റെ അർത്ഥം എന്തെന്ന് നാം അടുത്തതായി നോക്കാം

ദൈവത്തിന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ

കാലത്തിനു മുമ്പെ ദൈവം (പ്രജാപതി) പുരുഷനെ യാഗം കഴിക്കുവാൻ തീരുമാനിച്ചത് പുരുഷസൂക്തത്തിൽ കൊടുത്തിരിക്കുന്നത് നാം കണ്ടു. ഈ തിരുമാനത്തിനു ശേഷമാണ് മനുഷ്യനെ ഉൾപ്പടെയുള്ള മറ്റെല്ലാം സൃഷ്ടിയും നടന്നത്.

കുറച്ചു കൂടി അറിയുവാൻ മനുഷ്യന്റെ സൃഷ്ടിയെ കുറിച്ച് വേദപുസ്തകം എന്താണ് പഠിപ്പികുന്നത് എന്ന് നോക്കാം.

26 അനന്തരം ദൈവം: നാം നമ്മുടെ സ്വരൂപത്തിൽ നമ്മുടെ സാദൃശ്യപ്രകാരം മനുഷ്യനെ ഉണ്ടാക്കുക; അവർ സമുദ്രത്തിലുള്ള മത്സ്യത്തിന്മേലും ആകാശത്തിലുള്ള പറവജാതിയിന്മേലും മൃഗങ്ങളിന്മേലും സർവ്വഭൂമിയിന്മേലും ഭൂമിയിൽ ഇഴയുന്ന എല്ലാ ഇഴജാതിയിന്മേലും വാഴട്ടെ എന്നു കല്പിച്ചു.
27 ഇങ്ങനെ ദൈവം തന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിച്ചു, ദൈവത്തിന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ അവനെ സൃഷ്ടിച്ചു, ആണും പെണ്ണുമായി അവരെ സൃഷ്ടിച്ചു.

ഉല്പത്തി 1:26-27

“ദൈവത്തിന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ”

 “ദൈവത്തിന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ“ സൃഷ്ടിച്ചു എന്ന് പറയുന്നതിന്റെ അർത്ഥമെന്താണ്? ദൈവത്തിനു രണ്ട് കൈയും തലയും എല്ലാം ഉള്ള ഒരു ശാരീരിക വ്യക്തിയാണെന്നല്ല അതിന്റെ അർത്ഥം. ആഴത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ മനുഷ്യന്റെ സ്വഭാവ ഗുണങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ ഗുണത്തിൽ നിന്നാണ് രൂപപ്പെട്ട് വന്നിരിക്കുന്നത്. ഉദാഹരണം, ദൈവത്തിനും (വേദപുസ്തകത്തിൽ) മനുഷ്യനും (വീക്ഷണത്തിൽ) ബുദ്ധി, വികാരം, ഇച്ഛാശക്തി ഉണ്ട്. വേദപുസ്തകത്തിൽ ദൈവം സങ്കടം, മുറിപ്പെടുക, കോപം, സന്തോഷം എന്നീ വികാരങ്ങൾ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നതായി കാണാം, ഇതെ വികാരങ്ങൾ മനുഷ്യരാകുന്ന നമുക്കും ഉണ്ട്. നാം ദിവസവും തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കാറുണ്ട്. അതേപോലെ തന്നെ ദൈവവും തീരുമാനങ്ങൾ എടുത്ത് അത് ഉറപ്പിക്കാറുണ്ട്. ചിന്തിക്കുവാനും, ചോദിക്കുവാനുള്ള നമ്മുടെ കഴിവ് ദൈവത്തിൽ നിന്നാണ്. ബുദ്ധി, വികാരം, ഇച്ഛാശക്തി എന്നിവ നമുക്ക് ഉള്ളത് ദൈവത്തിന് അതേ ഗുണം ഉള്ളതുകൊണ്ടും, നാം അവന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതും കൊണ്ടാണ്.

ചിന്താശക്തിയുള്ളതും, ‘ഞാനും‘ നീയും‘ എന്ന സ്വയ ബോധവുമുള്ള ജീവികളാണ് നാം എന്ന് കണ്ടു. ‘അത്‘ എന്ന് പറയുന്ന വസ്തുക്കൾ അല്ല നാം. ദൈവം ഇങ്ങനെയായതുകൊണ്ടാണ് നാം ഇങ്ങനെയായിരിക്കുന്നത്. അമാനുഷീക ശക്തി കാണിക്കുന്ന സിനിമകളിലെ പോലെ വേദപുസ്തകത്തിലെ ദൈവം ഒരു ‘ശക്തിയല്ല.‘ ആയതിനാൽ മനുഷ്യർ ഒരു ‘വസ്തുവല്ല‘ ചിന്താശക്തിയുള്ള ജീവികളാണ് എന്നുള്ളത് അർത്ഥവത്താകുന്നു. ദൈവം അങ്ങനെയായതുകൊണ്ടാണ് നാമും അങ്ങനെയായിരിക്കുന്നത്, നാം അവന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

നാം എന്തുകൊണ്ട് കലാസൗന്ദര്യഗ്രാഹിയാണ്

നമുക്ക് കലയും നാടകവും ഇഷ്ടമാണ്. നാം സാധാരണയായി സൗന്ദര്യത്തെ ആസ്വദിക്കുന്നവരാണ്. പുറമെയുള്ള സൗന്ദര്യത്തിനപ്പുറമായി സംഗീതവും, സാഹിത്യവും നാം ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു. സംഗീതം നമുക്ക് എത്ര പ്രാധാന്യമാണ് എന്ന് ചിന്തിക്കുക, നമുക്ക് നൃത്തമാടാനും എത്ര ഇഷ്ടമാണ്. സംഗീതം നമ്മുടെ ജീവിതത്തെ സമ്പുഷ്ടിപ്പെടുത്തുന്നു. നമുക്ക് നല്ല കഥകൾ ഇഷ്ടമാണ്, അത് നോവലുകളോ, നാടകങ്ങളോ, സിനിമകളോ ആകാം. കഥകളിൽ നടന്മാർ, വില്ലന്മാർ അവരുടെ നടനം എല്ലാം കാണും. ഈ കഥ നമ്മുടെ ചിന്തകളിലേക്ക് കയറ്റി വിടും. നമ്മെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്ന കല നാം ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത് സർവ്വസാധാരണമാണ് കാരണം ദൈവം ഒരു കലാകാരനാണ്, നാം അവന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടുമിരിക്കുന്നു.

ഇത് ചോദിക്കേണ്ട ചോദ്യമാണ്. നാം എന്തു കൊണ്ട് കല, നാടകം, സംഗീതം, നൃത്തം, സാഹിത്യം ഇവയെല്ലാം സ്നേഹിക്കുന്നു? ഞാൻ ഇന്ത്യയിൽ വന്നപ്പോൾ കണ്ട കാര്യം പാശ്ചാത്യ സിനിമകളെക്കാൾ ഇന്ത്യൻ സിനിമ സംഗീതത്തിനും, നൃത്തത്തിനും പ്രാധാന്യം കൊടുക്കുന്നു. അത് എന്നെ വളരെ ആശ്ചര്യപ്പെടുത്തി. നിരീശ്വരവാദിയും, ന്യായവിചാരണാധികാരവും ഉള്ള ഡാനിയേൽ ഡെന്നെറ്റ് ഇതിന് ഭൗതീക വീക്ഷണത്തിൽ ഇങ്ങനെ ഉത്തരം പറഞ്ഞു:

 “ഗവേഷണങ്ങൾ എല്ലാം സംഗീതത്തെ മുതലെടുക്കുകയാണ്. എന്തുകൊണ്ട് സംഗീതം നിലനിൽക്കുന്നു എന്ന് ആരും ചോദിക്കാറില്ല. ഒരു ചെറിയ ഉത്തരം, എന്നാൽ ശരിയായ ഉത്തരം: നാം അതിനെ സ്നേഹിക്കുന്നത് കൊണ്ട് അത് നിലനിൽക്കുന്നു, ആയതിനാൽ അധികം സംഗീതം പുറത്തു വരുന്നു. എന്നാൽ നാം എന്തുകൊണ്ട് സംഗീതത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നു? കാരണം അത് മനോഹരം എന്ന് നാം കാണുന്നു. എന്തുകൊണ്ട് ഇത് നമുക്ക് മനോഹരമായി തോന്നുന്നു? ഇതൊരു ഉത്തമമായ ചോദ്യമാണ്, എന്നാൽ അതിന് നല്ല ഒരുത്തരം ഇല്ല.“ (ഡാനിയേൽ ഡെന്നെറ്റ്. ബ്രേക്കിങ് ദ് സ്പെൽ:

റിലീജ്യൻ അസ് എ നാചുറൽ ഫിനോമിനോൻ. പി. 43

മനുഷ്യനെ കുറിച്ചുള്ള ഭൗതീക വീക്ഷണത്തിന് മനുഷ്യ സ്വഭാവത്തെ കുറിച്ചുള്ള ഈ അടിസ്ഥാന ചോദ്യത്തിന്  ഉത്തരം ഇല്ല. ദൈവം കലാകാരനും കലാസ്നേഹിയും ആയതുക്കൊണ്ടാണെന്ന് വേദപുസ്തകത്തിൽ നിന്ന് നമുക്ക് മനസ്സിലാക്കാം. അവൻ എല്ലാം മനോഹരമായി സൃഷ്ടിക്കുകയും ആ മനോഹരതയെ ആസ്വദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട നാം അതേ പോലെ തന്നെയാണ്.

നാം എന്തുക്കൊണ്ട് സാന്മാർഗ്ഗീകളാണ്

 ‘ദൈവത്തിന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു‘ എന്നു പറയുമ്പോൾ തന്നെ എല്ലാ സംസ്കാരത്തിലുള്ള ജനത്തിനും സാധാരണയായി തന്നെ സാന്മാർഗ്ഗീകത ഉണ്ട്. ഇത് നാം സായി ബാബാ ഗുരുവിന്റെ ഉപദേശങ്ങളിൽ കണ്ടു. നാം ദൈവത്തിന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുകയും സാന്മാർഗ്ഗീകത ദൈവത്തിന്റെ സഹജവുമാകയാൽ ദൈവത്തെ പോലെ നാമും ‘ശരി‘, ‘നല്ലത്‘ ‘നന്മ‘ എന്നിവയുമായി ചേർന്നു വരുന്നു. മതാധിഷ്‌ഠിതമായ ജനങ്ങൾ മാത്രമല്ല ഇങ്ങനെ, എല്ലാവരും ഇങ്ങനെയാണ്. ഇത് മനസ്സില്ലാവാതെ പോയാൽ തെറ്റുധാരണകൾ സംഭവിക്കാം. ഉദാഹരണത്തിന് ഭൗതീകവാദിയായ അമേരിക്കക്കാരൻ സാം ഹാരിസിന്റെ വെല്ലുവിളി നോക്കാം.

 “മതപരമായ വിശ്വാസം നമ്മിൽ സാന്മാർഗ്ഗീകത കൊണ്ടുവരുമെന്ന വിശ്വാസം ശരിയാണെങ്കിൽ നിരീശ്വരവാദികൾ വിശ്വാസികളെക്കാളും ധാർമ്മീകത കുറവുള്ളവരായിരിക്കും.“

സാം ഹാരിസ്. 2005. ഒരു ക്രിസ്തീയ രാഷ്ട്രത്തിനുള്ള കത്ത് പി. 38-39

ഹാരിസിന് ഇവിടെ തെറ്റു പറ്റി. നാം മതാധിഷ്ഠിതരായതു കൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് ദൈവത്തിന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതുകൊണ്ടാണ് നാം സാന്മാർഗ്ഗീകളായിരിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടാണ് നിരീശ്വരവാദികളും നമ്മെ പോലെ സാന്മാർഗ്ഗീകളായിരിക്കുന്നത്. നിരീശ്വരവാദികൾക്ക് എന്തുകൊണ്ടാണ് നാം സാന്മാർഗ്ഗീകളായിരിക്കുന്നത് എന്ന് വിവരിക്കുവാൻ പാടായിരിക്കും – എന്നാൽ ദൈവത്തിന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു എന്നത് ഒരു നേരിട്ട വിവരണമാണ്.

എന്തുകൊണ്ട് നാം ബന്ധമുള്ളവരായിരിക്കുന്നു.

വേദപുസ്താകടിസ്ഥാനത്തിൽ, നമ്മെതന്നെ മനസ്സിലാക്കുവാൻ നാം ദൈവീക സ്വരൂപത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് ആദ്യം മനസ്സിലാക്കണം. ഇതു കാരണം, ദൈവത്തെകുറിച്ചും (വേദപുസ്തകത്തിൽ തന്നെ കുറിച്ച് വെളിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്) മനുഷ്യരെ കുറിച്ചും (വീക്ഷണത്തിലൂടെയും മനനത്തിലൂടെയും)  ഉള്ള ഉൾകാഴ്ചകൂടാതെ മറ്റു വിഷയങ്ങളെ പറ്റിയുള്ള അറിവും ലഭിക്കുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്, ബന്ധങ്ങൾക്ക് ആളുകൾ കൊടുക്കുന്ന പ്രാധാന്യതയെപറ്റി ചിന്തിക്കുക. ഒരു നല്ല സിനിമ കാണുന്നത് നല്ലതാണ്, എന്നാൽ ഒരു നല്ല സുഹൃത്തിന്റെ കൂടെ കാണുന്നത് അതിലും ഉത്തമമാണ്. നമ്മുടെ സാഹചര്യങ്ങളെ പങ്ക് വയ്ക്കുവാൻ നാം സുഹൃത്തുക്കളെ അന്വേഷിക്കാറുണ്ട്. നമ്മുടെ ക്ഷേമത്തിന്റെ മുഖ്യ താക്കോൽ അർത്ഥവത്തായ സുഹൃത്ത്ബന്ധവും, കുടുഃബ ബന്ധങ്ങളുമാണ്. ഒറ്റപ്പെടൽ, മുറിഞ്ഞ സുഹൃത്ത്ബന്ധങ്ങൾ, തകർന്ന കുടുഃബങ്ങൾ നമുക്ക് പിരിമുറുക്കം വരുത്താറുണ്ട്. മറ്റുള്ളവരുമായുള്ള ബന്ധത്തിൽ നാം അചഞ്ചലരല്ല. ബോളിവുഡ് സിനിമകളിൽ കഥാപാത്രങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ബന്ധങ്ങൾക്ക് വളരെ സ്ഥാനം നൽകാറുണ്ട് (പ്രേമികൾ, കുടുഃബങ്ങൾ)

നാം ദൈവത്തിന്റെ സ്വരൂപത്തിലുള്ളവരാണെങ്കിൽ നിശ്ചയമായും ബന്ധങ്ങൾക്ക് പ്രാധാന്യം കൊടുക്കുന്നവരായിരിക്കും, നാം അങ്ങനെയുള്ളവർ തന്നെയാണ്. വേദപുസ്തകം പറയുന്നു, “ദൈവം സ്നേഹമാണ്…“ (1 യോഹന്നാൻ 4: 8). അവനെയും മറ്റുള്ളവരെയും നാം സ്നേഹിക്കേണ്ടതിന് ദൈവം നൽകുന്ന പ്രാധാന്യതയെ കുറിച്ച് വേദപുസ്തകം അധികം പറയുന്നു – യേശുവിന്റെ (യേശു സത്സങ്ങ്) രണ്ട് പ്രധാനപ്പെട്ട കല്പനയാണത്. സ്നേഹത്തെ പറ്റി ചിന്തിക്കുമ്പോൾ അതിൽ തീർച്ചയായും ബന്ധം ഉൾപ്പെടുന്നു, കാരണം ഒരു സ്നേഹിക്കുന്ന വ്യക്തിയും, സ്നേഹിപ്പെടേണ്ട വ്യക്തിയും അതിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

നാം ദൈവത്തെ നമ്മുടെ പ്രേമ കാന്തനായി കരുതണം. നാം ദൈവത്തെ ഒരു ‘നല്ല വ്യക്തിയായി‘, ‘സർവ്വവ്യാപിയായ ദൈവം‘ എന്നിങ്ങനെ മാത്രം കരുതിയാൽ നാം വേദപുസ്തകത്തിലുള്ള ദൈവത്തെ പറ്റിയല്ല ചിന്തിക്കുന്നത് – മറിച്ച് ഒരു ദൈവത്തിന്റെ രൂപം നാം നമ്മുടെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുകയാണ്. അവൻ ഇങ്ങനെയൊക്കെയാണെങ്കിലും ബന്ധത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ അവൻ വളരെ തീഷ്ണതയുള്ളവനാണ്. അവന് സ്നേഹം ‘ഉണ്ടെന്നല്ല‘, അവൻ സ്നേഹം ‘ആകുന്നു.‘ അപ്പന് മക്കളോടുള്ള സ്നേഹം, ഭർത്താവിന് ഭാര്യയോടുള്ള സ്നേഹം എന്നീ രണ്ട് ബന്ധങ്ങളോടാണ് ദൈവത്തിന്  ജനത്തോടുള്ള സ്നേഹത്തെ താരതമ്യപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. ഇവയൊന്നും സാധാരണയായ സാമ്യങ്ങൾ അല്ല മറിച്ച് ആഴമേറിയ മാനുഷീക ബന്ധങ്ങളാണ്.

ഇതു വരെ നാം ഇട്ട അടിസ്ഥാനം ഇതാണ്. മനസ്സ്, വികാരം, ഇച്ഛാശക്തി എന്നിവ ഉൾപ്പടെയുള്ള ദൈവ സ്വരൂപത്തിലാണ് മനുഷ്യൻ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. നാം ചിന്താശക്തിയും, സ്വയ ബോധമുള്ളവരുമാണ്. നാം സാന്മാർഗ്ഗീക ബോധമുള്ളവരാണ്, എന്ത് ശരി, എന്ത് തെറ്റ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിവുണ്ട്. സൗന്ദര്യം, നാടകം, കല, കഥ എന്നിവ ആസ്വദിക്കുവാനും വളർത്തിയെടുക്കുവാനും ഉള്ള കഴിവുള്ളവരാണ്. നാം ബന്ധങ്ങൾ അന്വേഷിക്കുന്നവരും മറ്റുള്ളവരുമായി സുഹൃത്ത് ബന്ധങ്ങൾ വളർത്തിയെടുക്കുന്നവരുമാണ്. ദൈവം ഇങ്ങനെയെല്ലാം ആയതുകൊണ്ടാണ് നാം ഇങ്ങനെയായിരിക്കുന്നത്, കൂടാതെ നാം അവന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവരാണ്. നാം ഈ അടിസ്ഥാനം ഇടുമ്പോൾ എല്ലാം കണ്ടത് എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഒരേപോലെയായിരുന്നു. അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ ചില ബുദ്ധിമുട്ടുകളെ പറ്റി നാം പഠിക്കും.

യാഗത്തിന്റെ പൊതുവിലുള്ള ആവശ്യകത

ജനം പാപത്തിൽ ജീവിക്കുന്നു എന്ന് എല്ലാ കാലഘട്ടത്തിലെയും ഋഷിമാർക്കും മുനിമാർക്കും അറിയാവുന്ന കാര്യമാണ്. ‘ശുദ്ധീകരണം പ്രാപിക്കണം‘ എന്ന ആവശ്യബോധം എല്ലാ മതത്തിലുള്ളവർക്കും, വയസ്സിലുള്ളവർക്കും, വിദ്യാഭ്യാസ ഘട്ടത്തിലുള്ളവർക്കും ഇതു മൂലം ഉണ്ടായി. ഇതു മൂലം അനേക ജനങ്ങൾ കുമ്പമേളയ്ക്ക് പങ്കെടുക്കുന്നു, പൂജയ്ക്ക് മുമ്പായി പ്രാർത്ഥാസന മന്ത്രം ചൊല്ലുന്നു. (“ഞാൻ ഒരു പാപി, ഞാൻ പാപത്തിന്റെ പരിണിതഫലമാണ്, ഞാൻ പാപത്തിൽ പിറന്നു, എന്റെ ദേഹി പാപത്തിൽ ഇരിക്കുന്നു, ഞാൻ പാപിയിൽ പാപി, സൗന്ദര്യമുള്ള കണ്ണുകൾ ഉള്ള കർത്താവേ, യാഗങ്ങളുടെ കർത്താവേ എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ.) ശുദ്ധീകരണത്തിനുള്ള ആവശ്യകതയ്ക്ക് ഒപ്പം തന്നെ നമ്മുടെ പാപത്തിന്റെയും ജീവിതത്തിന്റെ ഇരുട്ടിന്റെയും (തമസ്) ‘മറുവിലയായി‘ ഒരു യാഗം ആവശ്യമാണ്. പൂജകളിലെ യാഗങ്ങളിൽ, കുമ്പമേളയിൽ ഒരു പ്രത്യേക ആവശ്യത്തിനായി ആളുകൾ സമയം, പണം അർപ്പിക്കുകയോ അല്ലെങ്കിൽ കഠിന വൃതം എടുക്കുകയോ ചെയ്യും. ഒരു പശുവിന്റെ വാലിൽ പിടിച്ച് നദി നീന്തി കടക്കുന്ന ആളുകളെ പറ്റി ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ക്ഷമ ലഭിക്കുന്നതിനായുള്ള യാഗമാണിത്.

പണ്ട് കാലം മുതലെ ഈ യാഗത്തിനായുള്ള ആവശ്യകത നിലനിൽക്കുന്നു. നമ്മുടെ ഉള്ള് പറയുന്നത് ഈ വാക്യങ്ങൾ ഉറപ്പിക്കുന്നു – യാഗം വളരെ മുഖ്യവും അതു കൊടുക്കുകയും വേണം. ഉദാഹരണത്തിന് തുടർന്നുള്ള ഉപദേശങ്ങൾ നോക്കുക.

കഥോപനിഷത്തിൽ (ഹിന്ദു പുസ്തകം) മുഖ്യ കഥാപാത്രമായ നസികേത്ത പറയുന്നു:

 “തീയിലുള്ള യാഗം സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് നയിക്കും എന്നും സ്വർഗ്ഗം പൂകാൻ ഉള്ള മാർഗ്ഗം എന്നും ഞാൻ അറിയുന്നു.“

കഥോപനിഷത്ത് 1.14

ഹിന്ദുക്കളുടെ ഒരു പുസ്തകത്തിൽ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു:

 “യാഗത്തിലൂടെ മനുഷ്യൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തുന്നു“

ശതപഥബ്രാഹ്മണം VIII.6.1.10

 “മനുഷ്യർ മാത്രമല്ല, ദേവന്മാരും യാഗത്തിലൂടെ അനശ്വരത പ്രാപിച്ചു.“

ശതപഥബ്രാഹ്മണം II.2.2.8-14

യാഗത്തിലൂടെയാണ് നാം അനശ്വരതയും, സ്വർഗ്ഗവും (മോക്ഷം) നേടുന്നത്. എങ്ങനെയുള്ള യാഗം, നമ്മുടെ പാപത്തിനും/ഇരുട്ടിനും ‘മറുവിലയായി‘ എത്ര യാഗം വേണം എന്നുള്ള ചോദ്യം നിലനിൽക്കുന്നു. 5 വർഷത്തെ കഠിന വൃതം മതിയാകുമോ? പാവങ്ങൾക്ക് പണം കൊടുക്കുന്നത് മതിയാകുമോ? മതിയെങ്കിൽ എത്ര കൊടുക്കണം?

പ്രജാപതി/യഹോവ: യാഗത്തിൽ കരുതുന്ന ദൈവം

പുരാതന വേദങ്ങളിൽ സൃഷ്ടികർത്താവിനെ – പ്രപഞ്ചത്തെ നിർമ്മിക്കുകയും നിയന്ത്രിക്കുകയും ചെയ്തവനെ പ്രജാപതി എന്നായിരുന്നു വിളിച്ചിരുന്നത്. പ്രജാപതിയിലൂടെയാണ് സകലവും നിലവിൽ വന്നത്.

വേദപുസ്തകത്തിലെ ഏറ്റവും പഴയ പുസ്തകങ്ങളെ തോറ എന്നാണറിയപ്പെടുന്നത്. 1500 ബി സിയിൽ ഏകദേശം റിഗ് വേദ എഴുതിയ സമയത്ത് തന്നെയാണ് തോറ എഴുതപ്പെട്ടത്. സകല ഭൂമിയെയും സൃഷ്ടിച്ച ഒരു ജീവനുള്ള ദൈവമുണ്ട് എന്ന പ്രസ്താവനയോടെയാണ് തോറ തുടങ്ങുന്നത്. എബ്രായ ഭാഷയിൽ ഈ ദൈവം ഏലോഹിമോർ യാഹവേ എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്, ഇത് എല്ലാ എബ്രായ പുസ്തകങ്ങളിലും മാറ്റിയും മറിച്ചും എഴുതിയിരിക്കുന്നു. റിഗ് വേദയിലെ പ്രജാപതി പോലെ തോറയിലെ യാഹ്വേ അല്ലെങ്കിൽ ഏലോഹിം സൃഷ്ടികർത്താവാകുന്നു.

അബ്രഹാം ഋഷിയുമായുള്ള ഏറ്റുമുട്ടലിൽ യാഹ്വേയെ ‘കരുതുന്നവനായി‘ തോറയിൽ വെളിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. കരുതുന്ന യാഹ്വേയും (എബ്രായത്തിൽ യഹോവ യിരേ) “സൃഷ്ടിയെ സൂക്ഷിക്കുന്ന“ റിഗ് വേദയിലെ പ്രജാപതിയും തമ്മിലുള്ള സാമ്യം എന്നെ വളരെ ആശ്ചര്യപ്പെടുത്തി.

യഹോവ ഏത് രീതിയിലാണ് കരുതുന്നത്? ജനം യാഗം കഴിക്കേണ്ട ആവശ്യകതയെക്കുറിച്ച് നാം കണ്ടു. എന്നാൽ നാം കഴിക്കുന്ന യാഗം മതിയാകുമോ എന്ന് നമുക്ക് അറിയില്ല. നമ്മുടെ ഈ ആവശ്യകതയിൽ പ്രജാപതി എങ്ങനെ നമുക്കായി കരുതുന്നു എന്ന് തന്ത്യമഹാ ബ്രാഹ്മണത്തിൽ പറയുന്നു എന്നത് രസകരമായ കാര്യമാണ്. അത് ഇങ്ങനെയാണ്:

 “പ്രജാപതി (സൃഷ്ടികർത്താവ്) സ്വയം യാഗമായി ദേവന്മാർക്ക് വേണ്ടി സമർപ്പിച്ചു.“

തന്ത്യമഹാബ്രഹ്മണ, 2 ആം കണ്ടത്തിന്റെ പാഠം 7

[സംസ്കൃത ഭാഷയിൽ: “പ്രജാപതിദെവെമത്മനം യജ്ഞംകർത്തവ്യപ്രായച്ചത്“]

ഇവിടെ പ്രജാപതി ഏകവചനത്തിലാണ്. തോറയിൽ ഒരു യഹോവ മാത്രമുള്ളതു പോലെ ഒരു പ്രജാപതി മാത്രമേയുള്ളു. പിന്നീട് പുരാണങ്ങളിൽ അനേക പ്രജാപതിമാരെ പറ്റി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഏറ്റവും ആദ്യമുണ്ടായിരുന്ന പുസ്തകങ്ങളിൽ പ്രജാപതിയെ ഏകവചനത്തിലാണ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. പ്രജാപതി മറ്റുള്ളവർക്ക് വേണ്ടി സ്വയം യാഗമായി എന്ന് മുകളിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന വാചകത്തിൽ നാം കാണുന്നു. റിഗ് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ഈ വാചകത്തെ ഉറപ്പിക്കുന്നു:

 “പ്രജാപതി തന്നെയാണ് യഥാർത്ഥ യാഗം“ (സംസ്കൃതം : പ്രജാപതിയജ്ഞ)

ശതപഥബാഹ്മണത്തിൽ നിന്ന് തർജ്ജിമ ചെയ്ത് സംസ്കൃത പണ്ഡിതൻ എച്ച്. ആഗ്യുലാർ ഇപ്രകാരം പറയുന്നു:

യാഗ ഇരയായി പ്രജാപതിയല്ലാതെ  മറ്റാരുമില്ല, ദേവന്മാർ അവനെ യാഗമാക്കുവാൻ ഒരുങ്ങി. ആയതിനാൽ ഋഷി ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു, ‘യാഗത്തിന്റെ സഹായത്താൽ ദേവന്മാർ യാഗം നടത്തി – യാഗത്തിന്റെ സഹായത്താൽ അവർ അവനെ (പ്രജാപതി) യാഗമാക്കി. ഇതായിരുന്നു ആദ്യത്തെ കല്പനകൾ, ഈ നിയമങ്ങളായിരുന്നു ആദ്യം സ്ഥാപിച്ചത്.“ എച്ച് ആഗ്യുലാർ, റിഗ് വേദത്തിലെ യാഗം

പ്രജാപതി/യഹോവ നമ്മുടെ ആവശ്യം അറിഞ്ഞ് സ്വയം യാഗമായി എന്ന് പുരാണ വേദങ്ങളിൽ പ്രസ്താവിക്കുന്നു. പുരുഷസൂക്തത്തിലെ പുരുഷ-പ്രജാപതി യാഗത്തെ കുറിച്ച് നാം ശ്രദ്ധിക്കുമ്പോൾ അവൻ എങ്ങനെ യാഗമായി എന്ന് നമുക്ക് നോക്കാം, എന്നാൽ ഇപ്പോൾ ഇത് എത്ര പ്രാധാന്യം എന്ന് നമുക്ക് ചിന്തിക്കാം. സ്വേതസ്വതരോപനിഷദ് പറയുന്നു:

നിത്യജീവനിൽ പ്രവേശിക്കുവാൻ വേറെ വഴിയില്ല (സംസ്കൃതം: നന്യപന്തവിദ്യതെ- അയനയ)സ്വേതസ്

വതരൊപനിഷദ് 3: 8

നിങ്ങൾക്ക് നിത്യജീവൻ വേണമെങ്കിൽ, മോക്ഷം അല്ലെങ്കിൽ പ്രകാശനം ആവശ്യമെങ്കിൽ, നാം സ്വർഗ്ഗം പൂകേണ്ടതിന് പ്രജാപതി (യഹോവ) എങ്ങനെ, എന്തുകൊണ്ട് സ്വയം യാഗമായി എന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നത് നല്ലതായിരിക്കും. വേദങ്ങളും നമുക്ക് ഈ വിഷയങ്ങൾക്ക് പ്രകാശനം നൽകുന്നു. റിഗ് വേദയിലെ പുരുഷസൂക്തം പ്രജാപതിയുടെ അവതാരത്തെ പറ്റിയും, അവൻ നമുക്കായി യാഗമായതിനെ പറ്റിയും വിവരിക്കുന്നു. വേദപുസ്തകം യേശുസത്സങ്ങിനെയും (നസ്രയനായ യേശു) മോക്ഷത്തിനായുള്ള (അനശ്വരത) തന്റെ യാഗത്തെയും പരിചയപ്പെടുത്തുന്നത് പോലെ ഇവിടെ പുരുഷസൂക്ത പുരുഷനെ പരിചയപ്പെടുത്തുന്നു. ഇവിടെ നാം യേശുവിന്റെ (യേശു സത്സങ്ങ്) യാഗത്തെ പറ്റിയും അവന്റെ ദാനത്തെ പറ്റിയും ശ്രദ്ധിക്കും.